papaiwannou h euxh ths manas

Ο Θεός βοηθός

Από τα μαθητικά μου χρόνια, το έπος του ΄40 γεννούσε μέσα μου ένα ερώτημα. Πώς; Πώς τόλμησαν και τελικά πώς τα κατάφεραν μια χούφτα Έλληνες να αντιτάξουν σθεναρή αντίσταση απέναντι στις σιδερόφραχτες στρατιές του Μουσολίνι; Και επιπλέον να προβούν σε ηρωική αντεπίθεση με θαυμαστά αποτελέσματα όπως την κατάληψη της Κορυτσάς και του Αργυρόκαστρου.

Είναι γνωστή η υπεροχή των ιταλικών στρατιωτικών δυνάμεων έναντι των ελληνικών την εποχή του ’40. Στην περιοχή της Αλβανίας οι Ιταλοί διέθεταν τρία ετοιμοπόλεμα σώματα στρατού. Συγκεκριμένα εννέα μεραρχίες, των δύο συνταγμάτων, μία ελαφρά μεραρχία ιππικού, δύο θωρακισμένες ταξιαρχίες, έξι τάγματα Μελανοχιτώνων, και περίπου εκατόν εξήντα αεροπλάνα. Οι αντίστοιχες ελληνικές δυνάμεις αποτελούνταν από πέντε μεραρχίες και δύο ταξιαρχίες.

Αναμφίβολα μια ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημα ‘πώς’ είναι η πίστη στο δίκαιο του αγώνα. Οι Έλληνες αγωνίζονταν για την τιμή και την αξιοπρέπεια της πατρίδας και το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου για ελευθερία. Μα… να ήταν αλήθεια μόνο αυτό; Αν ξεφυλλίσει κανείς το ημερολόγιο του Ιωάννη Μεταξά και σταθεί σ΄εκείνη την ημερομηνία που χαράχτηκε ανεξίτηλα στις καρδιές των Ελλήνων, την 28η Οκτωβρίου 1940, θα διαβάσει: «…Φανατισμός λαού αφάνταστος. Μάχαι εις σύνορα Ηπείρου. Βομβαρδισμοί. Σειρήνες…ο Θεός βοηθός!!». Aλλά και στα γράμματα των στρατιωτών από το μέτωπο είναι εμφανής η πίστη στή βοήθεια του Θεού. Δεν είναι λίγοι αυτοί που καταθέτουν και περιστατικά θεϊκής επέμβασης. Ναι λοιπόν, η απάντηση που μπορεί να άρει κάθε ‘πώς’ είναι μία: Οι Έλληνες ζήτησαν τη βοήθεια του Θεού από την πρώτη ώρα. Και δεν τους την αρνήθηκε. Ήταν μαζί τους στις χιονισμένες βουνοκορφές, ήταν μαζί τους στις Θείες Λειτουργίες που τελούσαν με κίνδυνο της ζωής τους οι στρατιωτικοί ιερείς, ήταν μαζί τους και παρών. Έτσι φτάσαμε στη νίκη, έτσι φτάσαμε στο έπος του 1940.

Χριστίνα Μισιάκα

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Ιούλιος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved