mesa stin kardia mou
Για άλλη μια φορά γυρνούσα νευριασμένη από το μάθημα Ψυχιατρικής. Γιατί αυτό; Μέσα σε όλες τις ενδιαφέρουσες και επιστημονικά τεκμηριωμένες γνώσεις που πρωτοακούσαμε σήμερα, ο καθηγητής –ως συνήθως δυστυχώς — δεν παρέλειψε να βάλει…. και την δική του πινελιά. Παράξενες απόψεις και θεωρίες –που μόνο επιστημονικές δεν θεωρούνται– με εμφανή σκοπό να σπείρουν την αμφιβολία, γιατί όχι την απιστία, στον Δημιουργό της ψυχής.

Αναστέναξα και με μηχανικές κινήσεις άρχισα να τακτοποιώ τις σημειώσεις μου. Ξαφνικά η ματιά μου έπεσε σε μια φράση που είχα γράψει με πιο έντονα γράμματα: «Η αίσθηση ενός σκοπού στη ζωή προστατεύει την καρδιά». Βέβαια, το θυμάμαι πολύ καλά αυτό! Όλο ενθουσιασμό ο καθηγητής μας είχε πει πως σύμφωνα με αξιόπιστη έρευνα οι άνθρωποι που νιώθουν έντονα ότι έχουν έναν σκοπό στη ζωή τους, αντιμετωπίζουν… μικρότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, ενώ μειώνουν γενικότερα τις πιθανότητες πρόωρου θανάτου. Συνέχισε τονίζοντας πως κάθε άνθρωπος καλά θα έκανε να αποκτήσει ένα σκοπό στη ζωή του, επειδή αυτό θα έχει πολύ θετικό αντίκτυπο στην υγεία του. Να αποκτήσει ένα σκοπό στη ζωή του…

Χαμογέλασα. Ναι, καλό θα ήταν να αποκτήσει κανείς ένα σκοπό. Το ερώτημα όμως είναι τι σκοπό; Κάτι πρόσκαιρο; Κάτι που με την πρώτη δυσκολία, την πρώτη καταιγίδα εύκολα ανατρέπεται και γκρεμίζεται; Τότε θα γεμίσει την καρδιά πίκρα και πόνο και καθόλου … υγεία. Έναν σκοπό! Ασφαλώς αυτός ο σκοπός πρέπει να είναι αμετάβλητος, διαρκής, υψηλός, γιατί όχι… αιώνιος! «Χριστέ μου» ψέλλισα «εσύ και τον σκοπό μας έδωσες και τα μέσα για να τον φτάσουμε». Ναι! Εμείς οι χριστιανοί δεν έχουμε απλά ένα αόριστο σκοπό, κάτι απροσδιόριστο, ακαθόριστο και ουτοπικό. Έχουμε χειροπιαστό στόχο μας τον ουρανό και μάλιστα έχουμε ήδη κατάθεση σ΄ αυτόν, το σώμα του Αναστημένου και Αναληφθέντος Χριστού! Αυτό το Σώμα που έχει προσλάβει και τη δική μας ανθρώπινη φύση. Και τα μέσα μας για να φτάσουμε τον σκοπό μας; Τα μυστήρια της Εκκλησίας μας! Κάθε φορά που εξομολογούμαστε, που κοινωνούμε ανανεώνεται η απόφαση μέσα μας: «Ουρανός!». Στον ουρανό στραμμένο το βλέμμα, στα υψηλά, στα άφθαρτα, στα αιώνια. Αυτός ο σκοπός με εμπνέει να κρατώ την καρδιά μου καθαρή και ταπεινή σαν την καρδιά Εκείνου. Μου χαρίζει καρδιά που κάθε Κυριακή μαζί με το δικό μου αίμα μεταφέρει σ’ όλο μου το σώμα το Σώμα και το Αίμα του Θεανθρώπου. Αυτός ο «ουρανός» κάνει την καρδιά μου να πάλλεται χαρούμενα σε κάθε νίκη του αγώνα, σε κάθε αντάμωμα με τα αδέλφια, σε κάθε στιγμή που ψηλαφώ γύρω μου την παρουσία του Θεού. Μια καρδιά χαρούμενη, μια καρδιά ειρηνική, ελεύθερη δεν είναι μια καρδιά υγιής;

Και ήρθαν στη σκέψη μου ο καθηγητής της Ψυχιατρικής, οι συμφοιτητές μου, οι γύρω μου άνθρωποι, γνωστοί και άγνωστοι… Άραγε έχουν έναν στόχο, έναν σκοπό στη ζωή τους να τους χαρίζει μια… υγιή καρδιά;

Πόσο ευεργετημένη η δική μου! Έχω όμως το δικαίωμα να κρατώ αυτή την ευεργεσία αποκλειστικά για μένα; Να, ένας στόχος που μπορεί να κάνει την καρδιά μου ακόμη πιο χαρούμενη, πιο πλατειά, πιο… υγιή: Να μοιράσω τον «ουρανό» μου!

Γ.Π.

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Απρίλιος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved