HaikuLadderΓρήγοροι ρυθμοί, δουλειές, απανωτά κορναρίσματα που δείχνουν την βιασύνη των ανθρώπων, σκυμμένα κεφάλια που κοιτούν μονάχα τα γοργά βήματα κι ίσως καμιά φορά λίγο ανασηκωθούν για να κοιτάξουν και το ρολόι…

Όλα αυτά ένα σκηνικό απέραντου άγχους, ένα σκηνικό που θαρρείς και σου φωνάζει: «Να τρέξουμε, να προλάβουμε»! Μέσα σ’ αυτό λοιπόν το κλίμα που βιώνω καθημερινά γύρω μου, εντύπωση μου έκανε ο τίτλος ενός άρθρου στο διαδίκτυο: «Κι όμως υπάρχει: Tο μονοπάτι που φτάνει… στον ουρανό». Υπάρχει στ’ αλήθεια χρόνος για να ασχοληθεί κανείς με ένα τέτοιο μονοπάτι; σκέφτηκα. Συνεχίζοντας όμως την ανάγνωση, κατάλαβα πως δεν πρόκειται για κάποια αλληγορία, αλλά για μια πραγματική σκάλα που φθάνει στον… ουρανό!

Ονομάζεται Haiku Stairs και είναι ένα απότομο, πανέμορφο μονοπάτι στο νησί Oahu της Χαβάης. Αποτελείται από 3.922 σκαλιά, βρίσκεται σε υψόμετρο 850 μέτρων , ενώ στο τέρμα του αντικρίζει κανείς μια φαντασμαγορική θέα. Βρέθηκε λοιπόν κάποιος που να έχει τον χρόνο να ασχοληθεί με ένα τέτοιο μονοπάτι, ενώ υπάρχουν τόσα άλλα επίγεια μονοπάτια που πρέπει οπωσδήποτε να διανύσουμε και όσο πιο γρήγορα γίνεται. Κι αν; Αν, σκέφτηκα, ο καθένας από εμάς μες στη βιασύνη του κυνηγάει κάτι παραπάνω; Ένα τέτοιο δρόμο που να φτάνει στον ουρανό; Τρέχουμε για τη σχολή, για τη δουλειά, για αναγνώριση, για χρήματα… Τρέχουμε, τρέχουμε, μπας και προλάβουμε και βρούμε αυτό που θα μας γεμίσει, θα μας κάνει παντοτινά χαρούμενους. Άραγε τι και ποιο είναι αυτό;

Σίγουρα ένα μονοπάτι που οδηγεί αληθινά στον ουρανό, μοιάζει ελκυστικό. Αντιγράφοντας, λοιπόν, τον αρθογράφο θα αναφωνήσω: «Κι όμως υπάρχει»! Υπάρχει κι είναι γεμάτο φως, χαρά, ειρήνη, αγάπη κι ακόμα οδηγεί και σε μια ζωή αιώνια! Μας το έδειξε ο Σταυρωμένος και Αναστημένος Κύριός μας και συνεχίζει ακόμα να μας το δείχνει, προσφέροντας μας μάλιστα μέσω των μυστηρίων της Εκκλησίας Του όλα τα «αναρριχητικά» εφόδια για να το διαβούμε. Τι ανακούφιση, τι αγαλλίαση!

Κι όμως οι άνθρωποι συνεχίζουν να τρέχουν, δεν σταματούνε στιγμή. Τρέχουν σ» άλλα μονοπάτια, σε άλλες λεωφόρους αδιαφορώντας (;), αγνοώντας (;), περιφρονώντας (;), το μοναδικό μονοπάτι που φτάνει πράγματι στον ουρανό. Μα γιατί αυτό, γιατί; Και πριν προλάβω να αναρωτηθώ, θυμάμαι τον Κύριό μας που λέγοντάς τα όλα ξεκάθαρα, χωρίς να μας κρύβει την αλήθεια, χωρίς υπεκφυγές, μας προειδοποιεί: «Στενή η πύλη και τεθλιμμένη ο οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν» (Ματθ. 7,14). Να τη η αιτία, που όλοι το προσπερνούν το μονοπάτι αυτό αδιάφορα, λες και δεν υπάρχει. Θέλει πόνο και κόπο για να το διαβεί κανείς, πολύ μεγαλύτερο κόπο απ’ όσο καταβάλλουμε για να κερδίσουμε τα επίγεια αγαθά. Στοιχίζει και μάλιστα ακριβά. Μα είναι δυνατόν κάτι τόσο πολύτιμο να μη στοιχίζει; Κι επιπλέον αυτό το μονοπάτι μπορεί να έχει κόπο, αλλά έχει και χαρά κι ελπίδα! Αληθινή χαρά κι αληθινή ελπίδα! Όλα αληθινά!

Κύριε, αχ, πως να Σου το πω; Θέλω κι εγώ να ανέβω αυτό το μονοπάτι, μα νιώθω αδύναμη. Είσαι όμως Εσύ Παντοδύναμος και με αγαπάς πολύ. Δώσε μου να ανήκω κι εγώ σ’ αυτούς τους λίγους που θα το βρούν. Ας το βρω κι ας μου στοιχίσει…

Γ.Π.

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Οκτώβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved