d
Έτρεξα με αγωνία κι άρχισα να ανεβαίνω δυο — δυο τα σκαλιά. Σε λίγα δευτερόλεπτα βρισκόμουν έξω από την πόρτα της Γραμματείας. Χτύπησα και μόλις που θυμήθηκα να πω ένα βιαστικό καλημέρα.

–Συγγνώμη, θα ήθελα την κυρία…

- Δεν είναι εδώ, μου απάντησε η υπάλληλος της Γραμματείας.

Δεν είναι εδώ…Αυτή η φράση αντήχησε δυνατά στο ζαλισμένο κεφάλι μου και σκυθρωπή έκλεισα την πόρτα πίσω μου. Δεν είναι εδώ! Τώρα άραγε πως θα τακτοποιήσω την επείγουσα υπόθεσή μου; Πώς θα προλάβω την προθεσμία να καταθέσω τα έγγραφα; Πώς; Πώς; Πώς;… Τώρα, λες και τα βήματά μου μπηκαν σε αργή κίνηση πήρα τον δρόμο για το σπίτι γεμάτη απογήτευση. Αναλογίστηκα πόσοι και πόσες από εμάς δεν γνωρίζουμε καθημερινά αυτή την απογοήτευση των ανοικτών, ατακτοποίητων υποθέσεων και των προθεσμιών που λήγουν. Πόσοι δεν κυριευόμαστε από το άγχος της καθημερινότητας και αρκούν αυτές οι τρεις λέξεις για να να μας κοστίσουν την ειρήνη μας…

Κι όμως αυτή η μικρή ολιγόλεξη πρόταση ένα Κυριακάτικο πρωινό έγινε η πιο χαρμόσυνη και χαρούμενη είδηση που ακούστηκε ποτέ στη γη. Την άκουσαν μερικές γυναίκες που με αγωνία αναζητούσαν τον Διδάσκαλό τους. Δεν είναι εδώ, ηγέρθη, αναστήθηκε! Ναι, ο Χριστός δεν είναι πια στο μνήμα! Αναστήθηκε και μαζί του και όλοι όσοι θέλουν να είναι δικοί Του. «Δεν είναι εδώ!», ακούστηκε και η αγωνία έγινε χαρά ανήκουστη! «Δεν είναι εδώ!», και ο φόβος, η αγωνία νικήθηκαν! και η ειρήνη και η ελπίδα φωλιάζουν και πάλι στην καρδιά μας! «Δεν είναι εδώ!», και η άλυτη και ατακτοποιήτη για αιώνες υπόθεση του θανάτου και της αμαρτίας λύθηκε! Μας έλυσε τα δεσμά μας ο Χριστός! «Δεν είναι εδώ!», κι όμως, τώρα πια είναι εδώ όσο ποτέ!!! γιατί τώρα ο Χριστός που σήκωσε την αγωνία μας έρχεται και γεμίζει όλη την ύπαρξή μας!

Είναι λοιπόν, εδώ, μαζί μας ζωντανός και αναστημένος, παρών Θεός, ο Χριστός! Περιμένει να του δώσουμε το χέρι με τον αγώνα και τη μετάνοιά μας για να μας χαρίσει μια θέση κοντά Του. Τι περιμένουμε λοιπόν;

Χριστός Ανέστη!

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Δεκέμβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved