grhgorios E
Είναι Πάσχα του 1821, μα οι καμπάνες του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως χτυπούν πένθιμα. Η χαρά στα βλέμματα των ραγιάδων για την Ανάσταση του Χριστού και την Επανάσταση που ξεκίνησε πριν από λίγες μέρες στη Μολδοβλαχία, την Πελοπόννησο και την Στερεά Ελλάδα, μετατράπηκε σε απέραντη θλίψη.

Ο Πατριάρχης τους, ο πνευματικός τους πατέρας, ένας από τους πρωτεργάτες της Φιλικής Εταιρείας, κείται νεκρός. Το σώμα του εθνομάρτυρος Γρηγορίου Ε΄ είναι κρεμασμένο ακόμα στην αγχόνη, μπροστά από την κεντρική πύλη του Πατριαρχείου, ενώ η ψυχή του κατευθύνεται στον αναστημένο Κύριο.

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ αναλαμβάνει τα καθήκοντά του σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο. Οι Έλληνες βρίσκονται σε αναβρασμό και σχεδιάζουν τον Αγώνα για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Οι Μεγάλες Δυνάμεις εμφανίζονται αρνητικές σε οποιοδήποτε σχέδιο για Επανάσταση. Ο Σουλτάνος βλέπει στο πρόσωπο του Πατριάρχη τον εκπρόσωπο των υπόδουλων Χριστιανών, ο οποίος θα έπρεπε με κάθε κόστος να διαφυλάξει ομαλή τη διαβίωσή τους στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Όπως ήταν φυσικό, ο Πατριάρχης προσπαθεί να κρατά μια ουδέτερη στάση απέναντι στις τρεις αυτές πλευρές, όμως σε ιδιωτικές συζητήσεις με Φιλικούς τάσσεται ανεπιφύλακτα υπέρ της Επανάστασης. Σε επιστολή του προς τον επίσκοπο Σαλώνων Ησαΐα της 28ης Δεκεμβρίου 1820 γράφει: «…Κρυφά υπερασπίζου αυτήν, εν φανερόν δε άγνοια υποκρίνου, έστι δε ότε και επίκρινε τοις θεοσεβέσι αδελφοίς και αλλοφύλοις ιδία. Πράυνον βεζύρην λόγοις και υποσχέσεσιν αλλά μη παραδοθήτω εις λέοντος στόμα. Άσπασον συν ταις εμαίς ευχαίς τους ανδρείους αδελφούς, προτρέπον εις κρυψίνοιαν δια τον φόβον των Ιουδαίων».

Με την έναρξη του Αγώνα, ο Σουλτάνος εξαγριώνεται και ξεκινά τις αθρόες θανατώσεις χριστιανών, λαϊκών και ιερέων. Για να αποφύγει τα χειρότερα, ο Πατριάρχης αναγκάζεται να εκδώσει δύο αφορισμούς. Για τον πρώτο αφορισμό ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, πρωτεργάτης της Επανάστασης στην Μολδοβλαχία, στέλνει επιστολή στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στην οποία αναφέρει: «ο μεν Πατριάρχης βιαζόμενος παρά τηςΠόρτας σας στέλλει αφοριστικά και εξάρχους παρακινώντας σας να ενωθήτε με την Πόρτα, εσείς όμως να τα θεωρείτε ταύτα ως άκυρα, καθότι γίνονται με βία και δυναστείαν και άνευ θελήσεως του πατριάρχου». Σύμφωνα με τονΤάκη Κανδηλώρο, βιογράφο του Πατριάρχη, «ως αντιπρόσωπος του Χριστού ουδέποτε έπρεπεν να υπογράψει έγγραφον εις το οποίον δεν επίστευεν. Αλλ» ως αρχηγός κινδυνεύοντος έθνους ώφειλε να στέρξει μέτρον, όπερ έστω και προσωρινώς έσωζε τους ανίσχυρους και εμπεπιστευμένους αυτώ πληθυσμούς εκ της σφαγής και έδρασε εκβιαζόμενος».

Παρά τους αφορισμούς, ο Σουλτάνος ζητά να εκδοθεί διαταγή σφαγής όλων των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης προς παραδειγματισμό των επαναστατημένων∙ η εντολή του όμως δεν εκτελείται. Ο Πατριάρχης όμως διαισθάνεται πως το μαρτυρικό του τέλος πλησιάζει. Αρνείται εντούτοις προτάσεις ξένων πρεσβειών να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη: «Μη με προτρέπετε εις φυγήν, μάχαιρα θα διέλθη τας ρύμας της Κωνσταντινουπόλεως και των λοιπών πόλεων των χριστιανικών επαρχιών. Υμείς επιθυμείτε εγώ μετημφιεσμένος να καταφύγω…ουχί! Εγώ δια τούτω είμαι πατριάρχης, όπως σώσω το έθνος μου…Ο θάνατός μου ίσως επιφέρει μεγαλυτέραν ωφέλειαν από την ζωή μου… Ναι, ας μη γίνω χλεύασμα των ζώντων. Δε θα ανεχτώ ώστε εις τας οδούς της Οδησσού, της Κέρκυρας και της Αγκώνος, διερχόμενον εν μέσω των αγύιων, να με δακτυλοδεικτούσι λέγοντες ‘Ιδού έρχεται ο φονεύς πατριάρχης’».AgiosGrigoriosE02

Έτσι, μετά την αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, το πρωί της 10ης Απριλίου 1821, ο Πατριάρχης συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, «αγχόνη τελειούται» στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου, όπου παρέμεινε κρεμασμένος για τρεις ημέρες, εξευτελιζόμενος από τον όχλο. Τρεις Εβραίοι αγόρασαν το νεκρό του σώμα, το περιέφεραν σείροντάς το με μίσος στους δρόμους και το έριξαν στον Κεράτιο Κόλπο. Ένας πλοίαρχος βρήκε το σκήνωμά του και το μετέφερε στην Οδησσό, πραγματοποιώντας ταξίδι 40 ημερών. Παρά τις αντιξοότητες, στο σώμα του Πατριάρχη δεν υπήρχε η παραμικρή αλλοίωση ή οσμή. Η ταφή του πραγματοποιείται με τιμές στον ελληνικό ναό της Αγίας Τριάδας. Η ανακομιδή των λειψάνων του έγινε το 1871 και πλέον το σκήνωμά του βρίσκεται σε μαρμάρινη λάρνακα στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών.

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ αποτελεί σύμβολο θρησκευτικής κι εθνικής ενότητας. Η σύνεσή του και το πνεύμα της αυτοθυσίας τον ανέδειξαν αληθινό πατέρα του έθνους μας. Η Εκκλησία γι» αυτό τον ανακήρυξε άγιο. Η θυσία του απέδωσε τους καρπούς της καθώς ο πόνος για την άδικη σφαγή του ψύχωσε τους ξεσηκωμένους ραγιάδες και έδωσε πνοή στον Αγώνα. Η πατρίδα γι» αυτό τον τιμά ως ήρωα και το πρώτο σφάγιο στο βωμό της ελευθερίας.

«Ταις πρεσβείαις του Αγίου Εθνομάρτυρος Γρηγορίου Ε΄, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Κύριε ελέησον ημάς και σώσον την πατρίδαν ημών», αμήν.

Αγριππίνα

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Σεπτέμβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved