Χωρίς τίτλο
Από μικρή θαύμαζα εκείνους τους ώριμους άνδρες στις παρελάσεις που έφεραν στο στήθος τους το μετάλλιο από τον ελληνοαλβανικό πόλεμο.

Περνούσαν αγέρωχοι, υπερήφανοι πριν την έναρξη της παρέλασης και έπαιρναν τη θέση τους απέναντι από την εξέδρα των επισήμων. Άλλοι καμαρωτοί, άλλοι με μπαστούνι ή υποβασταζόμενοι από κάποιον συγγενή, άλλοι σε αναπηρικό καροτσάκι –δείγμα της θυσίας τους στην πατρίδα– μα όλοι με καμάρι και λεβεντιά πήγαιναν να θυμηθούν και να τιμήσουν τους θυσιασθέντες συμπολεμιστές τους, που άφησαν το κορμί τους θαμμένο πάνω στα ελληνοαλβανικά βουνά.

Η τιμημένη αυτή γενιά, που ήξερε να θυσιάζει και να θυσιάζεται για την πατρίδα, πέρασε. Οι τελευταίοι ήρωες του έπους του 1940 έφυγαν από τη ζωή. Άφησαν όμως πίσω τους κάτι να θυμίζει πως δεν είναι παραμύθι ή μια ιστορία απλή. Κάτι που δεν περίμεναν ούτε προσδοκούσαν, μα η πατρίδα τους το δώρισε ως δείγμα ευγνωμοσύνης για τον κόπο, τη θυσία και την αγάπη τους γι’ αυτή. Κάτι που στόλιζε το στήθος τους στις παρελάσεις και τους γέμιζε με υπερηφάνεια.

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ανοίγω το συρτάρι και βγάζω ένα μικρό κουτάκι, που μαρτυρεί όλη την ιστορία. Το ανοίγω και με συγκίνηση βγάζω το μετάλλιο του παππού μου. Το κοιτάω με υπερηφάνεια και ο νους μου φέρνει την εικόνα του παππού και όλα όσα έχω ακούσει γι’ αυτόν και τον πόλεμο. Τα κρυοπαγήματα και τα κομμένα δάχτυλα, οι ψείρες, το λιγοστό ή ανύπαρκτο φαγητό, ο ύπνος πάνω στο χιόνι, η οβίδα που στέρησε το φως από τα μάτια, η Καινή Διαθήκη στο στήθος που σταμάτησε το βόλι, είναι λίγα από αυτά που κάθε φορά τριγυρίζουν στο μυαλό μου, καθώς το κρατάω στα χέρια μου. Στ’ αλήθεια, πόσα μπορεί να διηγηθεί ένα μετάλλιο! Ιστορίες πάνω στα χιονισμένα ελληνοαλβανικά βουνά, που είναι ποτισμένες με αίμα, αγωνία και δυσκολίες. Ιστορίες, που συνδέονται με την παρουσία και την σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου! Προσωπικές μαρτυρίες απλών στρατιωτών, που είναι σφραγισμένες με την πίστη στο Θεό και την αγάπη στην πατρίδα!

Ένα μετάλλιο… μια ιστορία! Ένα μετάλλιο, που όσο φυλάσσεται με υπερηφάνεια και συγκίνηση, θα μαρτυρεί πάντα το ηρωικό ΟΧΙ και το έπος του 1940. Ένα μετάλλιο, που θα κρατά φυλαγμένη για πάντα τη μνήμη τόσων στρατιωτών, που θυσίασαν κάτι από τον εαυτό τους μέχρι και την ίδια τη ζωή τους για την πατρίδα. Ας είναι αιωνία η μνήμη!

Ειρήνη Φιλοθέη

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Δεκέμβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved