http://rozenhout.nl/tag/salontafel EOKA HΡΩΕΣ
Ξημερώματα Παρασκευής 21 Σεπτεμβρίου 1956. Οι κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας σείονται και πάλι.

http://www.huskipics.com.au/?kamatoznik=ecn-forex-traders&7ea=bf

Αναστάσιμοι ύμνοι, τραγούδια για τη λευτεριά, ενθουσιασμός στα κελιά των κρατουμένων καθώς από μπροστά τους παρελαύνουν οι τρεις μελλοθάνατοι. Ένας έρανος έχει στηθεί σε τούτο το νησί. Ένας έρανος ελευθερίας και συνεχώς αυξάνονται οι δότες «προσφέρω το αίμα μου, προσφέρω τη ζωή μου για μια Κύπρο ελεύθερη», διαλαλούν τα μέλη της ΕΟΚΑ.
Στο δωμάτιο της αγχόνης οι «ευγενείς» Άγγλοι στέκονται ασυγκίνητοι μπροστά στους τρεις «τρομοκράτες» , τον Μιχαήλ Κουτσόφτα, τον Ανδρέα Παναγίδη και τον Στέλιο Μαυρομμάτη, με τη βεβαιότητα πως κάνουν το καθήκον τους για την ειρήνη της βρετανικής αποικίας.
Με μια άλλη ματιά, τρεις αγνοί νέοι ιδεολόγοι στέκονται αγέρωχοι μπρος στους κατακτητές του τόπου τους.
Μπροστά στην αγχόνη ψάλλουν το ομορφότερο τραγούδι του Σολωμού, μόνο που σε κάθε επανάληψη του στίχου «και σαν πρώτα ανδρειωμένη χαίρε, ω χαίρε ελευθεριά» συνεχίζει ένας λιγότερο. Ώσπου ο τρίτος κτύπος της καταπακτής πνίγει και την τελευταία φωνή. Οι τρεις νεανικές ψυχές πετούν. Ανεβαίνουν να συναντήσουν τον Πλάστη τους και από κοντά να τον παρακαλέσουν να ελευθερώσει το νησί τους.
Στη φυλακή για λίγο επικρατεί σιγή. Κι ύστερα το αναστάσιμο πανηγύρι στήνεται και πάλι. Η θλίψη του αποχωρισμού κρατά λίγο. Τα δάκρυα γρήγορα στεγνώνουν μιας και το θεωρούν προσβολή για τους ήρωες να κλαίνε. Μπορεί να μην έχουνε τούτοι εδώ λίρες και χρυσάφι να δώσουνε για να εξαγοράσουν τη Λευτεριά τους, μα δίνουν ό,τι πολυτιμότερο, δίνουν το αίμα τους δίχως φειδώ. Κι είναι βέβαιοι πως κάθε σταγόνα που χύνεται τους φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στη Λευτεριά.
Οι τρεις ήρωες άφησαν παρακαταθήκη στους δικούς τους ανθρώπους αλλά και σε όλους τους Έλληνες τις τελευταίες τους επιστολές. Μέσα από αυτές, ορθώνονται μπροστά μας οι απλές τους ψυχές και οι χριστιανικές τους καρδιές που χτυπούν στους ρυθμούς του Παραδείσου. Ο Ανδρέας Παναγίδης αφιερώνει την τελευταία του επιστολή στη σύζυγο και τα τρία παιδιά του:
«Aξιολάτpευτά μου παιδιά, πολυαγαπημένη μου γυναίκα, Χαίρετε. Αυτήν την στιγμήν που σας γράφω είναι Τρίτη, 10 η ώρα βράδυ. Ακριβώς πριν τρία λεπτά μας ειδοποίησαν ότι χαράματα της Παρασκευής 21.9.1956,θα εκτελεσθούμε. Ίσως, όταν διαβάζετε αυτό το γράμμα, εγώ να μην υπάρχω αναμεταξύ στους ζωντανούς. Λατρευτά μου παιδιά, σας αφήνω για πάντα, στην τόσο νεαρή μου ηλικία. Στα 22 μου χρόνια πεθαίνω για χάρη μιας μεγάλης ιδέας. Σας εύχομαι, αγαπημένα μου παιδιά, να γινήτε καλοί Χριστιανοί και καλοί Έλληνες Κύπριοι. Ακολουθήστε πάντα τον δρόμο της αρετής. Να είσθε πάντα βέβαιοι ότι σας αγάπησα τόσο θερμά και με μια απέραντη πατρική αγάπη. Αλλά δυστυχώς σας αφήνω, χωρίς να σας δω να μεγαλώνετε, όπως το ονειρευόμουν… Κι εσύ, πολυαγαπημένη μου Γιαννούλα, σου ζητώ για τελευταία χάρη να περνάς καλά με τα παιδιά μας. Αγάπα τα θερμά, τόσο πολύ, και για μένα. Και εγώ από ψηλά θα σας στέλλω τις πιο θερμές μου ευχές… Έχετε γεια, μια και για πάντα, αγαπημένες μου υπάρξεις. Με φιλιά και αγάπη, ο σύζυγος σου και ο αγαπητός σας πατέρας Ανδρέας Σ. Παναγίδης»
Ο Παναγίδης άφησε στα παιδιά του πολύτιμη κληρονομιά ένα τιμημένο και περήφανο όνομα και σε όλους τους Χριστιανούς τη μαρτυρία πως «Ζη Κύριος»!
Ανδρέα, Μιχαήλ, Στέλιο, κατηχητόπουλα από μικρά παιδιά φυλάξατε την πίστη στο Χριστό και την αγάπη στη πατρίδα και περάσατε στο πάνθεον των ηρώων. Μα σεις που γράψατε Ελληνική Ιστορία πείτε μας σε ποιο σχολείο σπουδάσατε τέτοια γενναιότητα, αυταπάρνηση, τέτοιον ηρωισμό και θάρρος; Μήπως πήγατε σε σχολεία σαν αυτά που ετοιμάζουν σήμερα για εμάς; Μήπως σας μόρφωσαν βιβλία σαν τα δικά μας που φοβούνται να αναφέρουν τα ονόματα σας, που φοβούνται μην εμπνεύσετε τις νεανικές καρδιές;
Στη δική μας γενιά έλαχε όλα όσα εσείς φυλάξατε με θυσία και αγώνα, να τα βλέπουμε σήμερα νά ποδοπατούνται από μεγάλους και ισχυρούς. Πρόσφατα διαβάσαμε στο enikos.gr:«“Η Θεσσαλονίκη είναι μια κοπελιά που τα τελευταία χρόνια άρχισε να ανακαλύπτει ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα εκτός από το κατηχητικό” αναφέρει χαρακτηριστικά, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης… Ο κ. Μπουτάρης χαρακτηρίζει «κλισέ», το οποίο όμως έχει στοιχεία αλήθειας, την άποψη ότι η Θεσσαλονίκη παραμένει μια πόλη με ισχυρά συντηρητικά-​χριστιανικά αντανακλαστικά, σημειώνοντας ότι “αυτά τα αντανακλαστικά επιχειρήσαμε να ανατρέψουμε, δίνοντας έμφαση στην εβραϊκή και την οθωμανική κληρονομιά της πόλης, δίνοντας βήμα σε πρωτοποριακές ομάδες και συμμετέχοντας σε διοργανώσεις όπως το Gay Pride”».
Μήπως για αυτό εξέλειψαν οι ήρωες στις μέρες μας;

forex trading 60 secondi

dating roommates ex Ταβιθά

http://gyutofoundation.org/?iuut=vosa-sono-le-opzioni-binarie&69a=1b

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Δεκέμβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Πολυμέσα

kritiek binaire opties

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

win at binary options Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved