san simera20162017. Μια χρονιά έκλεισε και μια νέα ανοίγει. Ένας επιπλέον χρόνος ξεκινά να γράφει την ιστορία του στη ζωή της Γης, της Ελλάδος, του καθενός από εμάς.

Μια καινούρια σελίδα αρχίζει να γράφεται στο πολυσέλιδο βιβλίο της Ιστορίας της Πατρίδας μας.

Γυρνώ μια-​μια τις σελίδες. Εκατοντάδες, χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες σελίδες. Φτάνω τόσο πίσω, από τότε σχεδόν που ξεκινά να γράφεται και η ιστορία του πλανήτη. Κι όσο πιο πίσω πάω, τόσο πιο πολύ θαυμάζω το γεγονός ότι η σκόνη του χρόνου δε μπόρεσε να καλύψει τις σελίδες αλλά κι ότι το μελάνι που γράφει την ιστορία είναι ανεξίτηλο, κι ό,τι γράφεται δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να σβήσει.

Σε αυτό το ξεφύλλισμα, είναι κάποιες σελίδες που τραβούν ιδιαίτερα την προσοχή μου. Είναι πυκνογραμμένες, χρωματισμένες με θριάμβους και νίκες, στολισμένες με κατορθώματα που έκαναν όλο τον κόσμο να υποκλίνεται στο μεγαλείο των Ελλήνων, του λαού του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Άλλες πάλι θυμίζουν παζλ, σελίδες που αν ενώσεις τα κομμάτια τους σχηματίζεται το σύμβολο της ελευθερίας, η γαλανόλευκη σημαία μας. Κι είναι εκείνες οι ένδοξες μέρες του 1821 και του 1940, μέρες πλουτισμένες με ηρωισμό, αγώνα και αυτοθυσία.

Από την άλλη είναι και εκείνες οι σελίδες που ξεχωρίζουν λόγο χρώματος. Είναι γραμμένες μ’ ένα κόκκινο βαθύ, το χρώμα του μίσους, το χρώμα του αίματος. Και πραγματικά περιγράφουν τις ημέρες εκείνες που οι φίλοι-​γείτονες μας έδειξαν όλο τον φθόνο τους, καταπάτησαν συνθήκες, οικειοποιήθηκαν περιουσίες, ξερρίζωσαν, βασάνισαν, έχυσαν αχόρταγα το αίμα των αμάχων. Οι σελίδες αυτές στέκουν ακόμα μουλιασμένες από το αίμα των νεκρών αλλά και τα δάκρυα των ζωντανών και αναμένουν ο χρόνος να φέρει τη δικαίωση. Είναι οι σελίδες της Γενοκτονίας του Πόντου, της Μικρασιατικής Καταστροφής, της Τούρκικης Εισβολής στην Κύπρο…

Είναι και κάποιες σελίδες που ο νους αρνείται πεισματικά να αποδεχθεί πως όντως έχουν γραφτεί. Μέρες εθνικής διχόνοιας, προδοσίας, δειλίας, εθνικού συμβιβασμού. Ναι, υπάρχουν κι αυτές οι σελίδες στην ιστορία μας για να τις μελετάμε και να μην τις επαναλαμβάνουμε.

Ο χρόνος ζωής του καθενός, η ιστορία δηλαδή που επιλέγει να γράψει με τη ζωή του, τη στάση του, τις επιλογές του, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας. Είναι και στο δικό μας χέρι να διαλέξουμε τι χρώμα θα’ χει η σελίδα που σήμερα γράφεται σε τούτο τον τόπο. Είναι στο χέρι μας να διαψεύσουμε εκείνους που κατηγορούν τη γενιά μας ως «επαναστάτες χωρίς αιτία». Είναι στο χέρι μας να βάλουμε και πάλι στη ζωή μας τις αξίες που κάποτε οδήγησαν την Ελλάδα μας στα υψηλότερα σκαλοπάτια της δόξας της: την πίστη, την ανθρωπιά, το φιλότιμο, τη θυσία του εγώ…

Τελικά, με τον δικό μας χρόνο τι είδους Ιστορία θα γράψουμε;

Ταβιθά

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Ιούλιος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved