elimage1
«Αν είχατε μια μηχανή του χρόνου, πού θα ταξιδεύατε, και γιατί;», ρώτησε ο καθηγητής τους φοιτητές που βρίσκονταν στο αμφιθέατρο του Παιδαγωγικού εκείνη την πρώτη Δευτέρα του Μαρτίου.

«Πάρτε μολύβι και χαρτί, κι αφήστε τη φαντασία σας να δουλέψει!», μας προέτρεψε, συμπληρώνοντας: «Με τέτοιες ανοιχτές ερωτήσεις θα κινητοποιείτε κι εσείς τους αυριανούς μαθητές σας στη μάθηση, αφήνοντάς τους ελεύθερους να σκέφτονται, να κρίνουν και να δημιουργούν».

Έμεινα για λίγα λεπτά βυθισμένη στις σκέψεις μου. Πού άραγε θα ήθελα περισσότερο να πάω, αν μπορούσα να ταξιδέψω στον χρόνο; Μήπως να πήγαινα στο μέλλον, να μάθω πώς άραγε θα είναι η ζωή μου μερικές δεκαετίες αργότερα και να δω τα νέα επιτεύγματα της τεχνολογίας; Ή να ταξίδευα στο παρελθόν, για να γνωρίσω από κοντά τους προγόνους μου και να διαπιστώσω «ιδίοις όμμασιν» τις καθημερινές τους συνήθειες; Και αν ταξίδευα στο χθες, ποια εποχή να επέλεγα;…

«Λοιπόν, που θα ταξίδευα, αν είχα μια μηχανή του χρόνου;», ξαναρώτησα τον εαυτό μου και … επειδή για να προχωρήσεις στό μέλλον με σιγουριά χρειάζεται να ξέρεις καλά το παρελθόν…

…Με χέρι διστακτικό αλλά και σταθερό, έγραψα: «Αν είχα μια μηχανή του χρόνου, θα ήθελα να ταξίδευα πίσω στην Ελληνική Επανάσταση. Θα ήθελα να βρισκόμουν στην Αγία Λαύρα, ανάμεσα στους οπλαρχηγούς της Επανάστασης που ορκίζονταν στο Ευαγγέλιο να πολεμήσουν για να ελευθερώσουν την πατρίδα μας. Θα ήθελα να σέρνω τον χορό στο Ζάλογγο μαζί με τις Σουλιώτισσες, που προτίμησαν τον θάνατο από το να πέσουν στα χέρια των Οθωμανών. Θα ήθελα να ήμουν μαζί με τους αγωνιστές που πολεμούσαν με πίστη, αυταπάρνηση και τόλμη ενάντια στους Αγαρηνούς. Όλοι τους έγιναν ήρωες, γιατί θυσίασαν κάτι σπουδαίο, τη ζωή τους, για κάτι ακόμα πιο σπουδαίο∙ για του Χριστού την πίστη την αγία, και της πατρίδος την ελευθερία. Ναι, θα ήθελα να γνωρίσω από κοντά αυτές τις μορφές που μέσα από τη θυσία τους φαντάζουν –ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή– σαν ημίθεοι ή σαν πρόσωπα φανταστικά. Θά ‘θελα να τους γνωρίσω την ώρα του μεθυσιού της μάχης, να νιώσω δίπλα τους τι πα’ να πει ενθουσιασμός και δόσιμο σ’ ένα σκοπό… Αλλά θά θελα να βρεθώ κοντά τους και τις ώρες τις δύσκολες και να ακούσω το σιγοψιθύρισμα με τον εαυτό τους. Να δω πώς παλεύει μια ψυχή που τελικά βάζει πάνω από την αγάπη για ζωή, τη λαχτάρα για ελευθερία˙ πάνω από των αγαπημένων τη θύμηση που πληγώνει την καρδιά, τόν πόθο για την πολυαγαπημένο τούτο τόπο που είναι και δική μου πατρίδα!

Ναι, θά ‘θελα να ταξιδέψω πίσω για να πιω από το αθάνατο κρασί του ’21! Και θα ‘ταν στ’ αλήθεια ένα ταξίδι αναψυχής… Αναγωγή της ψυχής και αναβαπτισμός!

Αγριππίνα

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Ιούλιος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved