Ηνωμενες Πολιτειες ΚυπρουΠρόσφατα, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Σαμπάχ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κύπρου δήλωσε μεταξύ άλλων «Οι απόψεις μας (οι δικές του και του “ηγέτη” της κατεχόμενης Κύπρου) για την επίλυση του Κυπριακού είναι σχεδόν οι ίδιες και το όραμά μας για την επίλυση του Κυπριακού είναι σχεδόν το ίδιο».

Ενώ όταν ρωτήθηκε για το όνομα που συζητιέται ανέφερε «Το όνομα που επιθυμώ από καρδιάς είναι Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου». Όπως ήταν φυσικό, οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν αντιδράσεις. Έτσι, την επομένη ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος διευκρίνισε ότι ο Πρόεδρος αστειευόταν όταν έλεγε ότι η επιθυμία του είναι να ονομαστεί το κράτος μετά τη λύση του Κυπριακού ως Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου. (πηγές www​.sig​malive​.com & www​.pro​tothema​.gr )

Μόλις λίγες μέρες πριν, το ξημέρωμα της 20ης Ιουλίου, για 41η χρονιά, ήχησαν και πάλι οι σειρήνες στην Κύπρο, για να μας θυμίσουν ότι η πατρίδα μας έχει μια ανοιχτή πληγή που ματώνει ακόμη. Επιπλέον, οι σειρήνες ήχησαν για να θυμίσουν και σε εκείνους που διαπραγματεύονται το μέλλον αυτού του βασανισμένου λαού, πως ανάμεσα στους άλλους υπολογισμούς που κάνουν, θα πρέπει να υπολογίσουν και το αίμα των ηρώων που πότισε κάθε γωνιά αυτού του νησιού, καθώς και τα δάκρυα της μητέρας, της κόρης, της αδερφής που ξεθώρια σαν τις φωτογραφίες του αγνοούμενου γιου , πατέρα, αδερφού. Αυτά είναι που καλούνται να υπερασπιστούν και σε αυτά δεν επιτρέπονται ούτε λάθος υπολογισμοί ούτε υποχωρήσεις, προκειμένου να συγκλίνουν οι απόψεις και να λυθεί το Κυπριακό, και –πολύ περισσότερο– δεν χωρούν αστεϊσμοί.

Κι αν ακόμη δεν ακούσαμε τις σειρήνες, η ιστορία αυτού του τόπου έχει κάθε μέρα ένα μήνυμα να μας στείλει. Έτσι, στις 9 Αυγούστου, ακούγονται οι απαγχονισθέντες Ιάκωβος Πατάτσος, Ανδρέας Ζάκος και Χαρίλαος Μιχαήλ να ψάλλουν τον εθνικό ύμνο σαν να μην κατάφερε τελικά η αγχόνη να τους κόψει τη φωνή… Αυτή τη φωνή σίγουρα άκουγε και ο Σολωμός Σολωμού, παραμονή δεκαπενταύγου στου του ’96, και δεν δείλιασε μπροστά στην τραβηγμένη σκανδάλη, αλλά συνέχισε να αναρριχάται στον ιστό με σκοπό να κατεβάσει τη σημαία του εισβολέα.

Πράγματι, κουράστηκαν οι Κύπριοι αδελφοί μας να ζουν με την ανασφάλεια και είναι επιθυμία όλων να επικρατήσει επιτέλους η ειρήνη σε αυτό το πολύπαθο νησί. Έχουμε όμως εμείς το δικαίωμα να ακολουθήσουμε δρόμο διαφορετικό από αυτόν που χάραξαν με το αίμα τους οι πρόγονοί μας; Να διαλέξουμε εφησυχασμένοι την ευημερία, να υπερθεματίσουμε ανυποψίαστοι τη συμφιλίωση και την οικονομική συνεργασία μεταξύ των κρατών, όταν έχουμε μπροστά μας τον αγώνα και τη θυσία τους; Εκείνοι δεν δίστασαν να αντιταχθούν στο βρετανικό λιοντάρι που εξασφάλιζε ωστόσο την οικονομική άνθιση στον τόπο, αλλά στερούσε το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα του Έλληνα να ζει ελεύθερος στην πατρίδα του.

Θα σταθούμε άξιοι της κληρονομιάς μας ή θα πουλήσουμε τον θησαυρό που μας άφησαν;

Ταβιθά

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Απρίλιος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved