970116 orig
Άκουγα τους μεγάλους να μιλούν για σένα, να σε τραγουδούν, να αναπολούν τις χαρές σου αλλά και να θυμούνται εκείνη τη μαύρη μέρα.

Τότε τα μάτια τους γίνονταν αστείρευτες πηγές δακρύων. Υψώνονταν στον ουρανό αναζητώντας κάποιον ελεύθερο αητό να τους φέρει λίγο καθαρό αέρα από την πατρίδα και οι καημοί της καρδιάς ξεχύνονταν μπροστά στον Θεό. Ύστερα η λύρα έβγαινε από το θηκάρι και στηνόταν γλέντι ίδιο με εκείνα στην πατρίδα. Αυτό ήταν το βάλσαμο για τον πόνο τους. Έτσι επιβίωσαν οι Πόντιοι.

“ Τραπεζούντα, Σαμψούντα, Αμάσεια, Σινώπη, Πάφρα…”

Η ιστορία των Ελλήνων του Πόντου ξεκινάει το 800π.Χ., τότε που δημιουργήθηκε στη Σινώπη η πρώτη αποικία από Ίωνες. Από τότε το Ελληνικό στοιχείο υπήρχε αδιάκοπα στα παράλια του Εύξεινου Πόντου. Μέχρι που ξημέρωσε εκείνη η μέρα… Μια ακόμη τραγική σελίδα είχε αρχίσει να γράφεται με ανεξίτηλο μελάνι στην ιστορία των Ελλήνων.

Εκείνο το ξημέρωμα, η σιωπή τη νύχτας δεν έσπασε από το κελάηδημα της λύρας, αλλά από τα ποδοβολητά και τις λυσσασμένες φωνές των Νεότουρκων του Κεμάλ. Και αυτή ήταν μόνο η αρχή. Τα βουνά του Πόντου ξέχασαν τους ευφρόσυνους ήχους, αντιλαλούσαν μονάχα τις σπαρακτικές κραυγές εκείνων που ξεριζώνονταν. Έφευγαν βλέποντας τα σπίτια τους, την προκοπή τους να πέφτει στα χέρια των απίστων, τις εκκλησίες τους να βεβηλώνονται, τα σχολεία τους να καταστρέφονται. Έφευγαν χωρίς να πάρουν τίποτε μαζί τους, μόνο μερικοί κατάφεραν να αρπάξουν την εικόνα της Σουμελά από το εικονοστάσι του σπιτιού τους. Κι όποιος τολμούσε να κοιτάξει πίσω, ένιωθε χίλια μαχαίρια να του κατατρυπούν το σώμα. Τίποτε πλέον δε θύμιζε τα αρχοντικά των Ελλήνων και τις φημισμένες τους συνοικίες.

Το σχέδιο ήταν καλά οργανωμένο, δε θα έμενε κανείς χριστιανός στον Πόντο. Για να το πετύχουν αυτό κάθε Τούρκος ήταν υποχρεωμένος να σκοτώσει τουλάχιστον 5 Έλληνες. Για άλλους το μαρτύριο κράτησε λίγο (δολοφονίες εν ψυχρώ, απαγχονισμοί, ομαδικές εκτελέσεις). Αντίθετα, άλλοι υπέμειναν τον αργό θάνατο στις λεγόμενες πορείες θανάτου. Άντρες, γυναίκες, παιδιά και βρέφη μπήκαν στη σειρά και προχωρούσαν μέρες ατέλειωτες υπό το αυστηρό βλέμμα των ανελέητων στρατιωτών. Πολλές οικογένειες χωρίστηκαν και δεν έμαθαν ποτέ τι απέγιναν οι οικείοι τους. Μάνες έβλεπαν τα παιδιά τους να πεθαίνουν το ένα μετά το άλλο από τις εξαντλητικές πορείες, την πείνα και την δίψα ενώ αναγκάζονταν και να αφήσουν τα άψυχα σώματά τους άταφα. Ακόμη, δεν ήταν και λίγες οι φορές που μητέρες ήρθαν αντιμέτωπες με την πιο βασανιστική επιλογή της ζωής τους, να αφήσουν κάποιο παιδί να πεθάνει για να σωθούν τα υπόλοιπα. Και να ήταν μόνο αυτά! Ο απολογισμός έδειξε 353.000 Τραντέλληνες που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα χώματα του Πόντου. Έτσι, ο Κεμάλ διαλαλούσε: «Επιτέλους, τους ξεριζώσαμε!»

Αβάσταχτος ο πόνος τους που άφηναν την πατρίδα, όμως είχαν και μια κρυφή χαρά. Θα πατούσαν τα ελεύθερα, αγιασμένα εδάφη! Έφτασαν, λοιπόν, κουρελιασμένοι, φοβισμένοι, μόνοι και ξένοι στη μητέρα Ελλάδα. Και άρχισαν από την αρχή τη ζωή τους, δούλεψαν σκληρά και τα κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους παρόλο που οι ντόπιοι δεν ήταν πάντα φιλόξενοι μαζί τους. Επιπλέον, έδωσαν στην τραυματισμένη μας πατρίδα ό,τι είχαν φέρει μαζί τους από τον Πόντο: τις γνώσεις τους, τα ήθη και τα έθιμά τους. Και την βοήθησαν μ’ αυτόν τον τρόπο να επουλώσει τις πληγές των 400 χρόνων σκλαβιάς.

19 Μαΐου… Ημέρα της αποβίβασης του Κεμάλ στη Σαμψούντα. Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Δεν ξεχνώ, γιατί δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνους που έφυγαν διψασμένοι από την γη επειδή δεν πρόλαβαν να πιουν νερό από το πηγάδι του σπιτιού τους. Ν’ ανασπάλω κι επορώ (=να ξεχάσω δεν μπορώ). Κι όσο οι γύρω μου παλεύουν να με πείσουν ότι πέρασαν οι μέρες δόξας για την Ελλάδα μας και δεν πρέπει να κοιτάμε πίσω, τόσο οι μνήμες που μένουν χαραγμένες στην καρδιά μου με κάνουν να πιστεύω πως “η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο”.

Ταβιθά

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Ιούλιος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved