f4a8a6afe66099612e1ef12f0bf1e50d kids christmas cards homemade christmas cards
Μια γλυκιά, έναστρη νύχτα αγκάλιασε την γη κι ήρθε να ενώσει το φως των αστεριών της με όλα τα φωτεινά στολίδια των ανθρώπων.

Πώς πέρασαν οι μέρες; Σε λίγο θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα. Κάθισα αναπαυτικά στο γραφείο μου κι έφερα μπροστά μου μια στοίβα από ευχετήριες κάρτες. Ήρθε η ώρα να στείλω τις χριστουγεννιάτικες ευχές μου σε όλους τους αγαπημένους μου. Παλιά, ξεπερασμένη συνήθεια, θα έλεγε κάποιος, μα για μένα τόσο όμορφη ακόμη. Έπιασα να συλλογίζομαι ένα ένα τα άτομα που θα λάμβαναν τις κάρτες.

Πρώτος ήρθε στην σκέψη μου ο αδελφός μου. Καιρό τώρα στην βροχερή Αγγλία για σπουδές, σίγουρα θα νιώθει πολύ μόνος αυτές τις μέρες. Μου το λέει και στο τηλέφωνο πως πολλές φορές αυτή η μοναξιά τον πνίγει. Καλέ μου Άγγελε, τι να σου γράψω, άραγε, για να νιώθεις λιγότερο μόνος; Δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτε κι αποφάσισα να γράψω ευχή για τον ξενιτεμένο αδελφό μου στο τέλος.

Επόμενος παραλήπτης ο θείος μου Μανόλης. Γιορτάζει κιόλας αυτές τις μέρες! Αλλά… τι να του γράψω; Τον τελευταίο καιρό τρέχει από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που έχει. Τι να του ευχηθώ; Περαστικά; Αφού ξέρει πως δεν θα είναι περαστικά… Στάθηκα για ώρα σκεφτική. Μπα, δεν μπορώ να βρω ευχή. Ας την αφήσω κι αυτή την καρτούλα για λίγο στην άκρη.

Λίγο απογοητευμένη προχώρησα στην επόμενη κάρτα. Παρόλα αυτά, ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη μου, καθώς στο νου μου ήρθε η φίλη μου, η Βασιλική. Από μικρά παιδιά μαζί, είχαμε μοιραστεί εμπειρίες, ελπίδες και όνειρα. Όμως τώρα τελευταία… Να, σαν να χάθηκε μες στις πολλές τις έγνοιες. Το άγχος της καθημερινότητας, της επιβίωσης, την πνίγει, την συνθλίβει κι όλο και πιο πολύ κλείνεται στον εαυτό της. Η οικογένεια της έχει στ’ αλήθεια πολλά οικονομικά προβλήματα, αλλά κι αυτή θαρρείς και τρέφει επιμελώς την θλίψη της με το να τα σκέπτεται διαρκώς. Τι ευχή, λοιπόν, να γράψω; Άκαρπη κι αυτή η προσπάθεια.

Κάπως έτσι δυσκολευόμουν να βρω ευχή και για τους επόμενους και τέλειωσε η στοίβα με τις κάρτες… χωρίς να έχω γράψει ούτε μια ευχή. Τα αγαπημένα μου πρόσωπα πρόβαλαν μπροστά μου θλιμμένα, κουρασμένα, απελπισμένα. Σηκώθηκα μουδιασμένη από την καρέκλα μου και κατευθύνθηκα προς το παράθυρο. Κοίταξα για άλλη μια φορά τον όμορφο νυχτερινό ουρανό. Έμοιαζε τόσο αταίριαστος με τα αναρίθμητα ανθρώπινα προβλήματα. Κι όμως σε λίγες μέρες θα ψάλλουμε τον ερχομό του Εμμανουήλ, θα γιορτάσουμε γιατί ο Θεός είναι μαζί μας. Ο Θεός είναι μαζί μας… Είναι λοιπόν; Είναι ο Θεός μαζί με τον αδελφό μου που νιώθει μόνος, με τον θείο Μανόλη που υποφέρει μες στην ασθένειά του, με την φίλη μου Βασιλική που πνίγεται μες στις μέριμνες; Είναι ο Θεός μαζί με όλους τους αγαπημένους μου που ζουν τόσες δυσκολίες; Είναι μαζί μου; Όχι , φέτος δεν Τον νιώθω μαζί μου. Ένας μικρός λυγμός μου ξέφυγε κι ύστερα με κομμένα τα φτερά γύρισα και πάλι στο γραφείο μου. Το βλέμμα μου αγκάλιασε με θλίψη τις άδειες κάρτες. Αν… αν έγραφα κάρτα στον εαυτό μου, ούτε και τότε θα ήξερα τι ευχή να του στείλω.

Ο Θεός μαζί μας… Πού βρίσκεται λοιπόν, τώρα ο Θεός; Τώρα που οι θλίψεις μας συνθλίβουν, τώρα που Τον έχουμε ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε; Με μια μηχανική κίνηση έφερα μια κάρτα μπροστά μου. Την άνοιξα και καταβάλλοντας υπερπροσπάθεια κατόρθωσα να γράψω μια πρόταση μονάχα « Ο Θεός είναι μαζί μας…». Τα πρόσωπα που τόσο αγαπούσα τα έβλεπα τώρα μπροστά μου, να κουβαλούν μαζί τους βαρείς κι αβάσταχτους τους πόνους , τις θλίψεις τους. Στα μάτια τους τα δακρυσμένα πλανιόταν το ίδιο πάντα ερώτημα « Ο Θεός είναι… και μαζί μου»; Μες στην ασθένειά μου, μες στην μοναξιά μου, μες στα οικονομικά προβλήματα, είναι ο Θεός μαζί μου;

Έξω η νύχτα είχε αγκαλιάσει καθεμιά γωνιά της πόλης κι η ησυχία είχε απλωθεί παντού επιβλητική, ποθητή, μακάρια. Σε μια τέτοια ήσυχη νύχτα ήρθε κι ο Θεός στην γη για να κατοικήσει στις καρδιές των θνητών, για να κατοικήσει και στην δική μου καρδιά. Ήρθε για όλους… και για μένα. Το χέρι συνέχισε να γράφει ασθενικό, τρεμάμενο κι ασυναίσθητα συμπλήρωσε την μισοτελειωμένη φράση «… και μαζί Σου». Ναι! Και μαζί σου! Ένας Θεός γεννιέται για να πορευθεί μαζί σου, να σε βοηθήσει να σηκώσεις τον σταυρό σου ως τον Γολγοθά, αλλά και να σε πάρει μαζί του στην Ανάσταση.

Ο χρόνος κύλησε γοργά δίχως να το καταλάβω. Οι πρώτες αχτίδες της μέρας άρχισαν τον χαρούμενο χορό τους, μπαίνοντας κλεφτά μέσα από το παράθυρό μου. Η ευχή μου όμως δεν είχε τελειώσει ακόμη. Μια τελευταία ελπίδα, ένα στερνό καρδιοχτύπι θαρρείς κι ήταν έτοιμο να πλαστεί με λέξεις και να πάρει σάρκα και οστά. Με αργές κινήσεις, σαν να εξαρτιόταν από τούτη την ευχή ολάκερη η ζωή μου συμπλήρωσα: «Εύχομαι κι εσύ να είσαι μαζί Του»!

Κατάκοπη έγειρα με δύναμη στην πλάτη της καρέκλας και κοίταξα για μια τελευταία φορά την στοίβα με τις ευχητήριες κάρτες. Γράφανε όλες την ίδια ευχή, όμως ήμουν πολύ ευχαριστημένη. Σαν αναστεναγμός, σαν λύτρωση ξέφυγε μέσα από τα χείλη μου το «Καλά Χριστούγεννα»! Δεν ξέρω σε ποιόν το ευχόμουν πρώτα, στις φιγούρες των αγαπημένων μου που γυρνούσαν διαρκώς στην σκέψη μου ή… στον ίδιο μου τον εαυτό; Πάντως ήταν μια ευχή αληθινή, δυνατή, καρδιόβγαλτη… Καλά Χριστούγεννα!

Γ.Π

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Οκτώβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved