antith

Ψάχνω για μια διέξοδο… Άλλη μια μέρα γεμάτη τρέξιμο, υποχρεώσεις, καθήκοντα που θαρρείς πως δεν τελειώνουν ποτέ. Νιώθω και σήμερα πως τρέχω πίσω από τον χρόνο, μήπως και τον προλάβω. Όμως αυτός συνεχίζει να μένει ταχύτερος από εμένα. Κι εγώ ψάχνω για μια στιγμή, ένα λεπτό, που θα πάρω ανάσα, που απλά θα καθίσω και θα βρεθώ μόνη, εγώ κι ο εαυτός μου, εγώ και… ο Θεός μου.

Περπατάω, σχεδόν τρέχω, και … σκέφτομαι! Παρ’ όλο ότι περνάω «ξυστά» μια κολώνα το βλέμμα μου πέφτει πάνω της, σε μια αφίσα που μου κεντρίζει το ενδιαφέρον. Είναι μία από αυτές τις πολλές αφίσες που οι διάφορες πολιτικές παρατάξεις κατά διαστήματα κυκλοφορούν. Δείχνει κάποιον πρόσφυγα κι από δίπλα γραμμένο ένα σύνθημα. Μένω στο τελευταίο δίστιχο: «Ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας μια αλλιώτικη ζωή…». Δεν ξέρω για όλα τα άλλα της αφίσας αλλά αυτό… Ναι, αυτό… νομίζω με εκφράζει. Και παράλληλα με το τρέξιμο, «τρέχει» και ο λογισμός. Θέλω κι εγώ μια αλλιώτικη ζωή. Τρέχω, αγχώνομαι, αγωνίζομαι, προσπαθώ για τη σχολή μου, για κάτι που αγαπώ, αλλά και για το μέλλον μου. Μα όλα αυτά σήμερα νιώθω πως από μόνα τους δεν με πληρώνουν και… στο τέλος τέλος όλα αυτά έχουν μια ημερομηνία λήξης. Μετά;;; Μπαίνω στο σπίτι, βάζω γοργά στο πιάτο μου φαγητό. Δεν έχω πολλή ώρα μπροστά μου!!! Οι σκέψεις όμως δεν λένε να με αφήσουν. Μια αλλιώτικη ζωή… Μα πώς αλλάζει η ζωή; Γίνεται να αλλάξεις τις καθημερινές σου απασχολήσεις, τις εργασιακές σου σχέσεις, τις αναγκαστικές και πολλές φορές βαρετές επικοινωνίες; Γίνεται να τα αφήσεις όλα πίσω, να τραβήξεις ένα Χ και να κάνεις καινούργια αρχή, καινούργια ζωή; Το τηλέφωνο που χτυπά, με αποσπά από τις σκέψεις μου. –Χριστός ανέστη, Ελπίδα! Τι κάνεις; –Αληθώς ανέστη! Δόξα τω Θεω, καλά! απαντώ και, την ίδια ώρα, καταλαβαίνω πως δεν το εννοώ. Ούτε το ότι είμαι καλά, ούτε το «Αληθώς ανέστη»… Κάποτε… τα εννοούσα και τα δύο! Η Χρύσα με ενημέρωσε για την αλλαγή του μαθήματος και αυτό μου εξασφάλισε ένα ελεύθερο απόγευμα! Ελεύθερο απόγευμα!!! Και αμέσως ο εσωτερικός διάλογος –με άνεση πια– διεκδίκησε το ενδιαφέρον μου και συνέχισε ακριβώς από το σημείο που αναγκαστικά σταμάτησε. Κάποτε το «Αληθώς ανέστη» το έλεγα και είχε χαρά η καρδιά μου… γέμιζε ελπίδα η ύπαρξή μου… δύσκολα και άσχημα γύρω μου μίκραιναν… κι όλα έπαιρναν άλλο νόημα!!! Όμως φέτος… Φέτος σαν να μην είχε σχέση η Ανάσταση με μένα! Σε άλλα πράγματα εστίασα την προσοχή μου. Κι ο Αναστημένος Κύριος και τα δικά του έγιναν μια από όλες τις… υποχρεώσεις. Θεέ μου, τι έπαθα! Και παλιότερα είχα φορτωμένο πρόγραμμα, όμως όλα τα έκανα στο όνομά Σου και πάντα έβρισκα χρόνο για Σένα. Ναι, είχα στ’ αλήθεια αλλιώτικη ζωή… Μα ναι! Αυτό είναι η διέξοδος! Να πάρεις και πάλι τη θέση Σου στην καρδιά μου! Να αναστηθείς και για μένα! και σε μένα!

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Οκτώβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved