ΑντιθεσειςΠολλές φορές όταν με ρωτούν τι σπουδάζω και απαντώ Ιατρική δέχομαι αμέσως μια δεύτερη ερώτηση: «Και δεν φοβάσαι το αίμα;».

Τους απαντώ ευγενικά «Όχι, δεν το φοβάμαι», αλλά μέσα μου αναρωτιέμαι γιατί να φοβάται κανείς κάτι που δίνει ζωή; Κι αυτό το ψηλαφώ διαρκώς μέσα στην κλινική μου άσκηση και, χωρίς να έχω την εμπειρία ετών, καταλαβαίνω εύκολα πως αν δεν υπήρχε διαθέσιμο αίμα για μετάγγιση θα είχαν χαθεί πολλές ζωές.

Γυρνώντας πίσω τον χρόνο στην ιστορία των μεταγγίσεων, μαθαίνω πως το Σεπτέμβρη του 1818, για την ακρίβεια στις 28 του μηνός, πραγματοποιείται η πρώτη μετάγγιση ανθρώπινου αίματος, στο νοσοκομείο Guy Hos­pi­tal του Λονδίνου. Κι από τότε αρχίζει κάτι τόσο όμορφο, τόσο υψηλό και συνάμα τόσο απλό και ανώδυνο: να μπορεί ο καθένας να δίνει λίγο από το αίμα του για να σώσει τη ζωή κάποιου άλλου. Τις περισσότερες φορές ο δότης δεν ξέρει καν ποιος θα είναι ο λήπτης, ξέρει όμως πως το αίμα του δεν θα πάει χαμένο. Θα δώσει σε κάποιον μια καινούρια ζωή, μια ακόμη ανάσα σ» έναν άνθρωπο, μια ακόμη ευκαιρία να παλέψει, ν’ αγωνιστεί. Ναι, κάθε σταγόνα αίμα είναι πολύτιμη και δεν πάει χαμένη…

Το αίμα είναι ζωή, γιατί να το φοβάμαι; Τη ζωή κανείς τη λαχταρά, δεν τη φοβάται. Κι έχω δει αυτή τη λαχτάρα στα μάτια των ασθενών, στο βλέμμα των συγγενών που ψάχνουν για μια φιάλη αίμα. Και η όλη διαδικασία να μη στοιχίζει τίποτα περισσότερο από 5΄ λεπτά από τό χρόνο μας!!! Πόσο ευεργετική η ανακάλυψη της μετάγγισης πριν 200 περίπου χρόνια! Αν και –για να είμαστε ακριβείς– η μετάγγιση αίματος δέν είναι ανθρώπινη ανακάλυψη, ούτε η ιστορία της αρχίζει το 1818.

Η πρώτη μετάγγιση αίματος έγινε πολύ απλά και ταυτόχρονα παράδοξα σε ένα δείπνο που συμμετείχαν λίγοι άνθρωποι πριν 2000 χρόνια… Κι από τότε γίνεται πολύ συχνά σχεδόν δίπλα μας το ίδιο αθόρυβα και θαυμαστά. Και δεν πρόκειται για απλό αίμα αλλά για αίμα θεϊκό. Και δεν μεταγγίζει απλή ζωή 80 ή 100 χρόνων, αλλά αιώνια.

Και δεν στοίχισε μόνο 5΄ λεπτά στον δότη, στοίχισε την ίδια τη ζωή του… Και όχι μόνο… Γι’ αυτή τήν μετάγγιση ένας παντοδύναμος Θεός ταπεινώθηκε τόσο πολύ που έγινε άνθρωπος. Γεννήθηκε μάλιστα φτωχός, άσημος κι έπειτα κατηγορήθηκε, προδόθηκε, χλευάστηκε, ραπίσθηκε, σταυρώθηκε, πέθανε. Πέθανε; Το Αίμα ενός νεκρού λοιπόν, πώς γίνεται να δίνει ζωή; Γίνεται! Πέθανε, αλλά ανέστη! Κι Αναστημένος μας προσφέρει το αίμα Του για να μας δώσει ζωή, να μας μεταγγίσει αιώνια ζωή!

Βλέπω τις φιάλες με το αίμα να μεταφέρονται γοργά από το τμήμα αιμοδοσίας και με προσοχή και αγωνία να μεταγγίζονται στον ασθενή. Να μην πάει χαμένο καθόλου αίμα… Να μη χαθεί ούτε μία ζωή!
Βλέπω… και δοξάζω τον Θεό για αυτή τη μεγάλη ανακάλυψη: τη μετάγγιση ανθρώπινου αίματος που σώζει ζωές και –πολύ περισσότερο– τη μετάγγιση του θεϊκού αίματος που χαρίζει αιώνια ζωή!

Γ.Π.
Φοιτήτρια Ιατρικής

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Σεπτέμβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved