για ουρανο- Θέλω να κοιτάζω συνέχεια αυτό τον υπέροχο ουρανό!

- Έχεις ανεβεί ποτέ σε αεροπλάνο;

- Όχι.

- Εκεί πραγματικά είσαι στον ουρανό!!! Αισθάνεσαι σαν να αγγίζεις τα σύννεφα, σαν να κόβεις στα δύο το απέραντο γαλάζιο του ουρανού, σαν να περπατάς στην παγωνιά της εξωτερικής ατμόσφαιρας…

- Αχ, ζηλεύω. Και να σου πω κάτι; Θέλω να γίνω αεροσυνοδός. Διψάω για τον ατέλειωτο ουρανό!

- Δεν το πιστεύω… κι εγώ, όταν ήμουν στην ηλικία σου, τα ίδια σκεφτόμουνα. Ήταν μία από τις επιθυμίες μου…

- Αλήθεια; Δεν είναι φοβερό να σε ρωτάνε: «Τι δουλειά κάνεις;» και να απαντάς: «Πετάω»; Θέλω κι εγώ να πετάω στον ουρανό, να βρίσκομαι στα σύννεφα, θέλω να βρίσκομαι ψηλά και όχι στα χαμηλά, στα γήινα, στα μικρά. Εσύ γιατί δεν έγινες τελικά;

- Γιατί είναι πολύ διαφορετικά τα όνειρα από τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής. Κι εγώ, όπως κι εσύ, δεν ήθελα τα μικρά και τα γήινα. Νόμιζα ότι αν θα πετούσα, θα βούλιαζα μέσα σε ένα απαλό σύννεφο και θα απέφευγα τη σκληρότητα της ζωής… Νόμιζα ότι θα βίωνα τη γλυκιά ελευθερία του απέραντου γαλάζιου, που θα έδιωχνε τα πάθη, τις αδυναμίες, τις ελλείψεις μου… Νόμιζα ότι κάθε άσχημο συναίσθημα που πάγωνε την ψυχή μου θα το έλιωνε η ζεστασιά του ήλιου μια και εκεί ψηλά είμαστε λίγο πιο κοντά του. Αλλά τα πράγματα ήρθαν πολύ διαφορετικά.

- Θα ήταν πολύ δύσκολο για σένα να δεις να γκρεμίζονται όλα αυτά τα όμορφα όνειρα, και… «να προσγειώνεσαι ανώμαλα», έτσι δεν είναι;

- Να σου πω… όχι ακριβώς έτσι. Ή μάλλον ήταν έτσι στην αρχή, αλλά μετά…

- Γιατί τι έγινε μετά;

- Μετά … βρήκα άλλα φτερά για να «πετάξω» πιο κοντά σ» έναν άλλο Ήλιο, σ» έναν άλλο Ουρανό!!!

- Αν σου πω ότι καταλαβαίνω θα είναι ψέμα!!!

- Μα φυσικά, πώς να καταλάβεις; Θα σου εξηγήσω όμως αν έχεις την υπομονή να μ» ακούσεις.

- Όχι μόνο την υπομονή αλλά και την περιέργεια πιά…

- Αεροσυνοδός για λόγους υγείας δεν μπορούσα να γίνω κι αυτό με πίκρανε πολύ… Στην περιπέτεια όμως αυτή της υγείας μου γνώρισα αυτόν τον άλλο Ουρανό, που σου είπα και απέκτησα τα φτερά που μου χρειάζονταν για να τον πλησιάσω. Δίπλα μου στο νοσοκομείο μια μικρή, δεκαπέντε δεκαέξι χρονών μου μίλησε γι» αυτόν, με την υπομονή, την αγάπη της, το ενδιαφέρον για όλους γύρω της. Μου έδειξε και μου μίλησε για τον ουρανό της Αγάπης, για τον Θεό της Αγάπης, για τον Εσταυρωμένο. Μου έλεγε απλά και χαριτωμένα πώς μπορεί κανείς να τον γνωρίσει μέσα από το λόγο του και να τον πλησιάσει μέσα από τα μυστήριά του… Έτσι έμαθα να πετώ μαζί της, και –πίστεψέ με– αυτός ο ουρανός είναι πολύ πιο υπέροχος από κείνον που είχα ζήλεψει και που μου εκμυστηρεύτηκες ότι κι εσύ τον ζηλεύεις.

Αυτή τη συζήτηση τη θυμήθηκα ξανά, όταν διάβασα τυχαία σε έναν τοίχο:

«Διψάμε για ουρανό!».

Μου έκανε εντύπωση. Τελικά όλους μας καλεί ο ουρανός, μας ελκύει. Το θέμα είναι να βρούμε το σωστό τρόπο για να τον προσεγγίσουμε. Γιατί δυστυχώς κάποιοι ακολουθούν μονοπάτια που νομίζουν ότι τους οδηγούν στον ουρανό, αλλά καταλήγουν όχι απλά στη γη, αλλά πιο χαμηλά ακόμη. Μακάρι να βρισκόταν για όλους ένας χαριτωμένος «άγγελος» να τους δείξει τον αληθινό ουρανό και το σωστό μονοπάτι για κει!

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Αύγουστος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved