αφίσα15Αγαπημένο μου Φοιτητικό ημερολόγιο,

Ξημέρωσε 17 Νοέμβρη! Η καθιερωμένη μέρα για το … ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ μας ΣΥΝΕΔΡΙΟ. Σε λίγο το κέντρο θα είναι γεμάτο κόσμο που διαδηλώνει συμμετέχοντας στις πορείες… Σε λίγο και εμείς οι φοιτήτριες της Χριστιανικής Ελπίδας ξεκινάμε μια άλλη πορεία σε έναν «άλλο» κόσμο!

Το λεωφορείο με αφετηρία το κέντρο της Θεσσαλονίκης έφτασε σε λίγη ώρα στην πρώτη στάση: Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας στην Τούμπα. Κάτω από τον μεγαλόπρεπο αυτό ναό βρίσκεται ένα όχι και τόσο γνωστό παρεκκλήσι, αφιερωμένο στην νεομάρτυρα αγία Ελένη εκ Σινώπης. Εκεί μάλιστα φιλοξενείται και η τίμια κάρα της…
Ποιος τον ήξερε αυτό το θησαυρό μες στην πόλη μας;
Συγκεντρωθήκαμε (όσες χωρούσαμε) μες στο γραφείο του ιερέα όπου φυλάσσεται η κάρα της αγίας Ελένης και ψάλαμε την παράκληση στην Αγία. Εμείς γύρωγύρω κι αυτή στη μεση… τόσο κοντά μας! Ξεχωριστή εμπειρία! Συγκλονιστήκαμε όμως ακόμη περισσότερο καθώς προσκυνούσαμε την κάρα της και αγγίζαμε το καρφί που ήταν καρφωμένο πάνω στο κρανίο… Πόσο μεγάλη η αγάπη της για τον Χριστό! Τι τιμή για μας να είμαστε τόσο κοντά της… ας έχουμε την πρεσβεία της!
Με τόσο δυνατές συγκινήσεις άρχισε η εκδρομή μας και συνεχίστηκε με επόμενη στάση τη Σουρωτή, το μνήμα του αγίου Παϊσίου. Αφού πήραμε την ευχή του προσκυνώντας, συγκεντρωθήκαμε στο αρχονταρίκι όπου με πολλή αγάπη μας περιποιήθηκαν οι μοναχές! Τραγουδήσαμε, επισκεφτήκαμε την έκθεση και στη συνέχεια αναχωρήσαμε. Το πρόγραμμα λέει τώρα φράγμα Θέρμης.
Σύντομα φτάσαμε στο Περιβαλλοντικό Πάρκο, με τα γήπεδα και τα κιόσκια. Ο καιρός ήταν υπέροχος σαν να ήταν αρχή φθινοπώρου, το ίδιο και τα χρώματα της φύσης. Φάγαμε το μεσημεριανό μας απολαμβάνοντας την υπέροχη θέα, βγήκαμε φωτογραφίες, παίξαμε πολύ και ξεκουραστήκαμε κάνοντας όμοφες συζητήσεις. Πριν αναχωρήσουμε, περπατήσαμε οικογενειακά στα πλακόστρωτα δρομάκια παράλληλα στο φράγμα αγναντεύοντας τους όμορφους χρωματισμούς του νερού στις ακτίνες του ήλιου, τις πάπιες και τους γλάρους…
Τελικός σταθμός της περιήγησής μας στην περιφέρεια της Θεσσαλονίκης ήταν ο αρχικός σκοπός της εκδρομής: το Φίλυρο! Εκεί κεραστήκαμε, η οργανωτική επιτροπή ετοιμάστηκε και άρχισαν οι εργασίες του 6ου Ελπιδικού Φοιτητικού Συνεδρίου με θέμα: «Δώσε βαρύτητα στην επικοινωνία».


Φοιτήτρια

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Με τη λέξη επικοινωνία εννοούμε τον μηχανισμό μέσω του οποίου δημιουργοῦνται και αναπτύσσονται οι ανθρώπινες σχέσεις. Περιλαμβάνει την έκφραση του προσώπου, τη στάση και τη χειρονομία, τους τόνους της φωνής, τις λέξεις, τη γραφή, την τυπογραφία, το τηλέφωνο, το φαξ, το διαδίκτυο και τόσα άλλα μέσα τα οποία έχουν κατακτήσει τον χώρο και τον χρόνο.
Όσο προσεκτικότερα εξετάζουμε αυτόν τον μηχανισμό τόσο στενότερη εμφανίζεται η σχέση του με την εσωτερική ζωή του ανθρώπου.
Χωρίς την επικοινωνία ο νους του ανθρώπου δεν αναπτύσσεται, αλλά παραμένει σε μία μη ομαλή και απροσδιόριστη κατάσταση, ούτε ανθρώπινη ούτε ακριβώς ζωώδη. Αυτό φαίνεται πολύ συγκινητικά στην περίπτωση της Έλεν Κέλλερ η οποία, όπως ξέρουμε όλοι, αποκόπηκε 18 μηνών από τον ἐξωτερικό κόσμο όταν έχασε την όραση και την ακοή της και δεν ξανασυνδέθηκε μ» αυτόν παρά μόνο όταν έγινε εφτά χρονών.
Η ιστορία αυτού του ξυπνήματος, όπως τη διηγήθηκε η δασκάλα της, μας δείχνει πολύ ζωντανά και παραστατικά τη σημασία που έχει για το νου του κάθε ανθρώπου το γεγονός και η έννοια της επικοινωνίας γενικά.
Επί εβδομάδες η Μις Σάλλιβαν «έγραφε» με το δάχτυλο λέξεις στο χέρι της, τις οποίες η Έλεν επαναλάμβανε και συσχέτιζε με αντικείμενα, αλλά ακόμα δεν είχε ένα συλλάβει την έννοια της γλώσσας γενικά, το γεγονός ότι καθετί είχε ένα όνομα και ότι μέσω των ονομάτων μπορούσε να μοιραστεί τις εμπειρίες της με τους άλλους και να μάθει τις δικές τους. Αυτό έγινε μάλλον ξαφνικά.
«Αυτό το πρωί», γράφει η δασκάλα της «την ώρα που πλενόταν, ζήτησε να μάθει τη λέξη για το νερό… Της έγραψα νερό και δεν το ξανασκέφτηκα παρά μόνο όταν τελειώσαμε το πρόγευμα. Τότε μου ήρθε στο νου ότι με τη βοήθεια αυτή της καινούργιας λέξης ίσως κατάφερνα να ξεπεράσω τη δυσκολία στις λέξεις φλιτζάνιγάλα.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΕΠΙΚΟΙΩΝΙΑΣ

Η ανθρώπινη επικοινωνία αναπτύχθηκε πριν από εκατομμύρια χρόνια εφόσον οι άνθρωποι ένιωθαν από νωρίς αυτήν την ανάγκη, να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους ή νά δώσουν πληροφορίες για τον εαυτό τους και τη ζωή τους. Γι αυτό το λόγο χρησιμοποιήθηκαν διάφοροι τρόποι επικοινωνίας και ενημέρωσης. Θα δούμε τους πιο διαδεδομένους.
1. ΒΡΑΧΟΓΡΑΦΙΕΣ: Οι βραχογραφίες είναι ζωγραφισμένες παραστάσεις πάνω σε τοιχώματα σπηλαίων ή πάνω σε υπαίθριους βράχους. Τα καλύτερα δείγματα τοποθετούνται στην ανώτερη παλαιολιθική εποχή. Συνήθως είναι παραστάσεις ζώων, ανθρώπινες μορφές, όπλα, θέματα σχετικά με δραστηριότητες των κατοίκων, σκηνές χορού και μουσικής, κυνηγιού και διάφορα σχήματα.
2. ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΙ: Η προφορική επικοινωνία, η μετάδοση από στόμα σε στόμα, οπωσδήποτε προηγείται κάθε άλλου τρόπου επικοινωνίας. Την επίσημη προφορική επικοινωνίαενημέρωση αναλάμβαναν οι αγγελιοφόροι. Ήταν πεζοί ή έφιπποι δρομείς. Ο Φειδιππίδης έγινε ο γνωστότερος αγγελιοφόρος μεταφέροντας από τον Μαραθώνα (490 π.Χ.) στην Αθήνα το μήνυμα της νίκης των Ελλήνων κατά των Περσών, ιδρύοντας, εν αγνοία του το αγώνισμα του μαραθώνιου. Η σκυτάλη την οποία κρατούσαν οι δρομείς είχε στην αρχαιότητα το μεταφερόμενο μήνυμα.
3. ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ: Οι φρυκτωρίες είναι πύργοι αναμετάδοσης οπτικών σημάτων με πυρσούς (φρυκτός=πυρσός και ώρα=φροντίδα) στη διάρεια της νύκτας. Το άναμμα της πρώτης φρυκτωρίας ακολουθούσαν διαδοχικά οι υπόλοιπες, δημιουργώντας έτσι μια γραμμή επικοινωνίας. Ένα σύστημα συνεννόησης που μαρτυρείται από τον 11ο αι. π.Χ. Εφευρέτης των δικτύων φέρεται ο Παλαμήδης. Οι φρυκτωρίες χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη συστήματος μεταβίβασης φωτεινών σημάτων στην περιοχή της αρχαίας Ελλάδας. Σύμφωνα με την παράδοση η είδηση της Άλωσης της Τροίας (12ος αι. π.Χ) μεταδόθηκε μέσα σε μία μέρα στις Μυκήνες με τις φρυκτωρίες. Το σύστημα αποτελούνταν από συνδυασμούς αναμμένων πυρσών που αντιστοιχούσαν στα διάφορα γράμματα. Π.χ. για το γράμμα Α έχουμε ένα πυρσό αριστερά και ένα δεξιά. Για το γράμμα Θ δύο πυρσούς αριστερά και τρεις δεξιά κλπ. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να μεταδοθούν ολόκληρα κείμενα από φρυκτωρία σε φρυκτωρία. Σε πολλά σημεία που υπήρχαν φρυκτωρίες, σήμερα έχουν τοποθετηθεί φάροι γεγονός που επιβεβαιώνει την αξία των σημείων αυτών ως θέσεων μεγάλης ορατότητας. Επίσης, στις ίδιες ακριβώς βουνοκορφές, έχουν εγκατασταθεί σήμερα οι σταθμοί αναμετάδοσης του σύγχρονου τηλεπικοινωνιακού δικτύου.
4. ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ: Τον 5ο π.χ. αιώνα έχουμε την πρώτη αναφορά για την μέθοδο των περιστεριών, από τον Αιλιανό για τον Ολυμπιονίκη Ταυροσθένη ο οποίος μετά τη νίκη του άφησε ένα περιστέρι ελεύθερο, αφού έδεσε στο πόδι του μια κόκκινη ταινία, σύμβολο της νίκης. Το ταχυδρομικό περιστέρι με το προσόν της δυνατής όρασης και όσφρησης του καθώς και της συνεχούς λαχτάρας του για τον περιστερώνα του περιφρονώντας τον αέρα, τις διάφορες καιρικές συνθήκες και τους αμέτρητους κινδύνους επιστρέφει τις περισσότερες φορές στο σπίτι σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα, χρησιμοποιώντας τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα της γης καθώς και τη μυρωδιά του αέρα που διαφέρει από περιοχή σε περιοχή. Τα ταχυδρομικά περιστέρια έχουν αλάνθαστο ένστικτο, μεγάλη μνήμη και εξαιρετική ικανότητα προσανατολισμού. Ύστερα από προσεκτική εκπαίδευση μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μεγάλες αποστάσεις.
5. ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ: Είναι ένα σύστημα επικοινωνίας σε μεγάλες αποστάσεις που εφευρέθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Αρκάδα στρατηγό Αινεία τον Τακτικό. Σύμφωνα μ» αυτόν, όσοι επιθυμούσαν να μεταδώσουν κάποια μηνύματα πήγαιναν σε έναν λόφο και εκεί γέμιζαν ένα κάδο με νερό. Στον απέναντι λόφο υπήρχε ένας ακριβώς ίδιος κάδος με την ίδια βρύση στη βάση του κάδου. Οι δύο κάδοι είχαν μια ράβδο μέσα στο νερό που είχε χαραγμένους πάνω της διάφορους κωδικούς. Κάθε φορά που ήθελαν να στείλουν ένα σήμα, ανύψωναν έναν πυρσό και οι δύο σταθμοί (πομπός και δέκτης) άνοιγαν τις βρύσες τους την ίδια στιγμή. Το νερό έβγαινε με τον ίδιο ρυθμό και όταν η επιφάνεια του νερού στον σταθμό του πομπού έφθανε στον κωδικό που ήθελαν να στείλουν, κατέβαζαν τον πυρσό δίνοντας σήμα στον «δέκτη» του σήματος και ταυτόχρονα έκλειναν και οι δύο τη βρύση. Λόγω ομοιότητας των συσκευών, των στομίων εκροής και της ίδιας στάθμης του ύδατος, το επιθυμητό προσυμφωνημένο μήνυμα εμφανίζεται και στη συσκευή του «δέκτη». Τότε μπορούσε ο δέκτης να διαβάσει τον κωδικό του σήματος πάνω στη ράβδο. Αυτός μετά μετέδιδε το μήνυμα στον επόμενο στη σειρά σταθμό και από εκεί σε άλλους. Ο υδραυλικός τηλέγραφος απαιτούσε πολύ καλό συγχρονισμό των δύο σταθμών για να μπορέσει να δουλέψει σωστά. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την ταχεία μεταφορά μηνυμάτων στην αχανή αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
6. ΤΑΜ ΤΑΜ: Συγκεκριμένοι ήχοι από τυμπανιστή σε τυμπανιστή μετέφεραν το μήνυμα.
7. ΣΗΜΑΤΑ ΚΑΠΝΟΥ: Τα σήματα καπνού χρησιμοποιήθηκαν από τους ιθαγενείς ινδιάνους της Αμερικής.
8. ΣΗΜΑΙΕΣ ΣΤΑ ΠΛΟΙΑ: Ένας αρκετά διαδεδομένος τύπος οπτικών σημάτων που χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα κυρίως απ» τον στρατό. Γίνεται με κινούμενες σημαίες και αντίστοιχο κώδικα κινήσεων.
9. ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑ: Η τέχνη της αποτύπωσης γραπτού λόγου και εικόνων σε χαρτί, ύφασμα, μέταλλο ή άλλο υλικό με τη βοήθεια τεχνικών μέσων και συνήθως σε μαζική κλίμακα. Η τυπογραφία ξεκίνησε ουσιαστικά τον 15ο αι. μ.Χ. με την εφεύρεση του επίπεδου πιεστηρίου από τον Γουτεμβέργιο. Πρώτο κείμενο που τυπώθηκε ήταν όπως όλοι ξέρουμε η Βίβλος.
10. ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ: Ο ηλεκτρικός τηλέγραφος είναι μια διάταξη με την οποία γραπτά σημεία μεταδίδονται από τον ένα σταθμό στον άλλο με τη βοήθεια του ηλεκτρικού ρεύματος. Η πρώτη τηλεγραφική μηχανή εφευρέθηκε από τον Σάμιουελ Μορς το 1838 (19ος αι. μ.Χ.). Ο Μορς επινόησε ένα αλφάβητο, που αποτελείται από ρεύμα μικρής και μεγάλης διάρκειας (στιγμές και γραμμές ή παύλες). Ο συνδυασμός στιγμών και γραμμών δίνει όλο το αλφάβητο και τους αριθμούς 0 ως 9.
11. ΤΗΛΕΦΩΝΟ: Το 1876, ανακαλύπτοντας ότι μόνο ένα σταθερό ηλεκτρικό ρεύμα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να διαβιβάσει την ομιλία, ο αμερικανικός εφευρέτης Gra­ham Bell παρήγαγε το πρώτο τηλέφωνο. Συσκευή που μετασχηματίζει τις ηλεκτρικές ταλαντώσεις σε ηχητικές. Το τηλέφωνο πέρασε διάφορες εξελίξεις για να φτάσει στη σημερινή του μορφή την ενσύρματη, την ασύρματη και την κινητή.
12. ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: Λειτουργεί με τη βοήθεια ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Οι πρώτες επιτυχείς τηλεοπτικές μεταδόσεις έγιναν μεταξύ 1928 και 1935 στη Μ. Βρετανία. Το 1953 τελειοποιήθηκε. Το 1966 η τηλεόραση έρχεται στην Ελλάδα.
13. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ: Πολύ γνωστή πλέον συσκευή σε όλους μας και πολύ γνωστές οι λειτουργίες της. Βασικά επεξεργάζεται πληροφορίες. Γύρω στα 500 π.Χ. παρουσιάζεται ο άβακας (το γνωστό μας αριθμητήριο με τις χάντρες), αρχικά μάλλον στην Κίνα. Εξέλιξη αυτού αποτελεί η πρώτη γενιά ηλεκτρονικών υπολογιστών που εμφανίστηκε το 19461958. Σήμερα βρισκόμαστε στην τέταρτη γενιά Ηλεκτρονικών Υπολογιστών που ξεκνησε το 1971.
14. ΟΠΤΙΚΕΣ ΙΝΕΣ: Επίτευγμα κι αυτό του 20ου αι. Οι οπτικές ίνες είναι πολύ λεπτά νήματα από πλαστικό ή γυαλί, με διάμετρο μικρότερη των 8μm όπου από μέσα τους, μεταδίδονται ψηφιακά δεδομένα, υπό μορφή φωτός. Συνήθως τις συναντάμε συγκεντρωμένες σε δέσμες, που σχηματίζουν τα λεγόμενα οπτικά καλώδια. Η πιο σημαντική εφαρμογή των οπτικών ινών αφορά τις τηλεπικοινωνίες. Με τη βοήθεια μίας ίνας μπορούμε να μεταφέρουμε ταυτόχρονα και χωρίς παρεμβολές χιλιάδες τηλεφωνήματα, δεκάδες εκπομπές τηλεοπτικών καναλιών και μεγάλο αριθμό δεδομένων υπολογιστών. Στην Ελλάδα ο ΟΤΕ έχει αντικαταστήσει ένα σημαντικό μέρος του παλιού δικτύου του με δίκτυο οπτικών ινών.
15. ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ: Τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος ονομάζεται ο μη επανδρωμένος τεχνητός δορυφόρος, μέσω του οποίου παρέχονται υπηρεσίες μεγάλων αποστάσεων, όπως τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής μετάδοσης, τηλεφωνικών επικοινωνιών και συνδέσεων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Οι δορυφόροι έχουν τη μοναδική δυνατότητα να παρέχουν κάλυψη μεγάλων γεωγραφικών περιοχών και να διασύνδεουν μακρινούς και δυσπρόσιτους τηλεπικοινωνιακούς κόμβους. Ένας δορυφόρος λαμβάνει σήμα μικροκυμάτων από έναν επίγειο σταθμό, κατόπιν ενισχύει και αναμεταδίδει το σήμα σε έναν σταθμό λήψης στη γη σε διαφορετική συχνότητα. Επικοινωνίες ξεκίνησαν με τον πρώτο δορυφόρο που εκτοξεύτηκε από τις ΗΠΑ το 1958 ενώ η πρώτη μορφή εμπορικής εκμετάλλευσης εμφανίζεται με δορυφόρο που μπήκε σε τροχιά στις 6 Απριλίου 1965.
16. ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ: Το διαδίκτυο έφερε την επανάσταση στην επικοινωνία, οι αποστάσεις εκμηδενίζονται και οι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν παγκοσμίως. Το πρώτο είδος διαδικτύου εγκαταστάθηκε και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1969. Η επικοινωνία μέσω του διαδικτύου καθίσταται άμεση και αμφίδρομη. Δίνεται η δυνατότητα σε κάθε χρήστη ηλεκτρονικού υπολογιστή συνδεδεμένου στο Διαδίκτυο, να πληροφορηθεί αλλά και να πληροφορήσει ανταλλάσσοντας απόψεις μέσω ενός πιο συμμετοχικού και λιγότερο ελεγχόμενου διαύλου επικοινωνίας. Το 1972 εφαρμόζεται για πρώτη φορά το σύστημα διαχείρισης ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ (email).
17. ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗ: Εκπαίδευση από απόσταση μέσω διαδικτύου. Ο σπουδαστής έχει τη δυνατότητα να επικοινωνεί συγχρόνως με τον διδάσκοντα ή και τους υπόλοιπους σπουδαστές μέσω ήχου, εικόνας βίντεο και συζήτησης.

Κινητό τηλέφωνοΚοινωνική δικτύωση

Θα δούμε λίγο πιο ειδικά, για μία καλύτερη γνωριμία, τις δύο περισσότερο διαδεδομένες μορφές επικοιωνίας στην εποχή μας και κυρίως στις ηλικίες 15 με 50 περίπου: α) Κινητό τηλέφωνο β) Υπηρεσίες διαδικτύου.
α)Κινητό τηλέφωνο και sms:
Το 1972 ο Αμερικανός Μάρτιν Κούπερ, δούλευε στη Motorola στο Σικάγο και ανέπτυξε ένα τηλέφωνο χωρίς καλώδια, με το οποίο μπορούσε κάποιος να τηλεφωνήσει παντού. Σιγά σιγά η ιδέα της μαζικής του παραγωγής επηρέασε τη βελτίωσή του, τόσο στις λειτουργίες, όσο και στο μέγεθός του.
Υπηρεσία sms ή γραπτά μηνύματα από το κινητό: Η υπηρεσία των SMS (Short Mes­sage Ser­vice) έκανε την εμφάνιση της τη δεκαετία του 1980. Από τότε οι χρήστες των κινητών αποκτούν την δυνατότητα να στέλνουν και να λαμβάνουν γραπτά μηνύματα στην οθόνη του κινητού τους. Οι νέοι είναι αυτοί που έχουν υιοθετήσει περισσότερο αυτό τον τρόπο επικοινωνίας αφού το κόστος αποστολής ενός γραπτού μηνύματος είναι πολύ μικρό.
Στην αρχή το κινητό ήταν είδος πολυτέλειας για τους περισσότερους. Τώρα έφτασε να είναι η απαραίτητη συσκευή κάθε ανθρώπου. Τα τελευταία χρόνια, επίσης, ενσωματώθηκαν οι δυνατότητες διάφορων συσκευών και κυρίως του ηλεκτρονικού υπολογιστή μέσα σε ένα κινητό για να κάνουν την ζωή μας πιο εύκολη. Για να γίνουν ακόμα πιο μοντέρνα, εύχρηστα και με καλύτερη ποιότητα οθόνης, δημιουργήθηκαν τα κινητά αφής, που αρχίζουν να παίρνουν με γρήγορο ρυθμό τη θέση των κινητών με πληκτρολόγιο, τα κοινώς ονομάζομενα Smart­phones. Είναι μικροί υπολογιστές που χωρούν στην παλάμη του χεριού μας και μας επιτρέπουν να κάνουμε πολλά περισσότερα από μόνο φωνητικές κλήσεις και γραπτά μηνύματα (SMS). Έτσι, μπορούμε να μπούμε στο διαδίκτυο, να δούμε βίντεο στο Youtube, να λάβουμε emails, να ενημερωθούμε για τις τελευταίες ειδήσεις ή να είμαστε σε συνεχή επαφή και επικοινωνία με τους φίλους μας μέσω διαφόρων εφαρμογών που προσφέρουν.
Ας δούμε κάποιες εφαρμογές κινητού για δωρεάν επικοινωνία και με μηνύματα και με κλήσεις:
What­sApp: Η εφαρμογή μπορεί να στέλνει και να λαμβάνει μηνύματα, κλήσεις, φωτογραφίες, βίντεο και φωνητικά μηνύματα.
Face­book Mes­sen­ger: Η υπηρεσία συνομιλίας του Face­book στο κινητό! Προσφέρει κλήσεις, μηνύματα, ομαδικές συνομιλίες, λήψη φωτογραφιών και βίντεο και αποστολή τους.
Viber: Προσφέρει τη δυνατότητα δωρεάν παγκόσμιας επικοιωνίας. Οι χρήστες στέλνουν μηνύματα κειμένου, φωτογραφίες,βίντεο, αυτοκόλλητα, ηχητικά μηνύματα, πραγματοποιούν βιντεοκλήσεις και κλήσεις ομιλίας σε όλο τον κόσμο μέσω WiFi ή δίκτυο υπηρεσίας. Επίσης,προσφέρει τη δυνατότητα ομαδικών μηνυμάτων με έως και 200 συμμετέχοντες. Τέλος, προσφέρει παιχνίδια με χαρακτήρες του Viber.
Skype: Η πασίγνωστη εφαρμογή για δωρεάν φωνητικές κλήσεις και βιντεοκλήσεις, αποστολή φωτογραφιών και βιντεομηνυμάτων.
Και άλλες παρόμοιες εφαρμογές: Line, Imo, Yahoo mes­sen­ger, Mes­sageMe, Hang­outs, Tango, Snapchat, Kik, Talkray κτλ!!!
Ωφέλειες – κίνδυνοι
Το κινητό μάς επιτρέπει να έχουμε ευκολότερη επικοινωνία μεταξύ μας, καθώς μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε ανθρώπους που κινούνται συχνά και μας παρέχει ασφάλεια, αφού μπορούμε να καλέσουμε σε κατάσταση έκτατης ανάγκης. Επίσης έχοντας την δυνατότητα να κάνουμε πολλές από τις καθημερινές μας ενέργειες μέσω κινητού, εξοικονομούμε χρόνο και πολλές φορές και χρήμα.
Από την άλλη, έρευνες έχουν δείξει πως τα κινητά εκπέμπουν ακτινοβολία που είναι επικίνδυνη για τους χρήστες τους. Τέλος έχουν κατηγορηθεί ότι μέσω τον μηνυμάτων χάνεται η πραγματική επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και προκαλούν αλλοίωση της γλώσσας λόγω των greek­lish και των emoti­con που χρησιμοποιούνται κατά την γραφή των μηνυμάτων.
Ο εφευρέτης του πρώτου κινητού στην ερώτηση τι χρειάζεται βελτίωση ακόμη στην κινητή τηλεφωνία, απαντά: «Οι χρήστες»! Και διευκρινίζει: «Είναι αρνητικό μέχρι σήμερα να μην έχουμε μάθει ακόμη πώς μπορεί κανείς να τηλεφωνεί ευγενικά». Μάλλον έχει δίκιο. Το κινητό τηλέφωνο έχει καταντήσει μία από τις καθημερινές ενοχλήσεις στις δημόσιες συγκοινωνίες, στους δρόμους, στις συγκεντρώσεις ή το χειρότερο η χρήση του είναι πολλές φορές αιτία δυστυχημάτων.
β) Διαδίκτυο
Επίδραση στην επικοινωνία: Με την εμφάνιση οποιουδήποτε νέου μέσου, ο τομέας της επικοινωνίας αναμφισβήτητα επηρεάζεται. Η επίδραση αυτή πηγάζει κυρίως από την τεχνολογία του νέου μέσου. Σε τι επίπεδο μπορεί η τεχνολογία του διαδικτύου να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν και πληροφορούνται μαζικά οι άνθρωποι; Υπάρχουν διαφορετικές και αντικρουόμενες προσεγγίσεις πάνω στο θέμα. Σύμφωνα με την προσέγγιση της «ιντερνετοφιλίας», το Διαδίκτυο, αλλά και η ψηφιακή τεχνολογία γενικότερα, έχουν την ικανότητα να δημιουργούν «εικονικούς χώρους», «εικονικές κοινότητες», όπου παύουν να υφίστανται οι κοινωνικές και πολιτιστικές διαχωριστικές γραμμές που υπάρχουν στον πραγματικό κόσμο και που τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας αδυνατούν να ξεπεράσουν εύκολα.
Η επικοινωνία μέσω του διαδικτύου καθίσταται άμεση και αμφίδρομη. Δίνεται η δυνατότητα σε κάθε χρήστη ηλεκτρονικού υπολογιστή συνδεδεμένου στο Διαδίκτυο, να πληροφορηθεί αλλά και να πληροφορήσει ανταλλάσσοντας απόψεις μέσω ενός πιο συμμετοχικού και λιγότερο ελεγχόμενου διαύλου επικοινωνίας. Οι χρήστες αποκτούν ολοένα και περισσότερο την ιδιότητα του παγκοσμίου πολίτη. Υπάρχει έντονη πίστη, ήδη από την αρχή της εμφάνισής του διαδικτύου, ότι το Διαδίκτυο θα εκδημοκρατίσει την κοινωνία με το να βελτιώσει την επικοινωνία καταργώντας την ανάγκη για διαμεσολάβηση.
CHAT (υπηρεσίας συνομιλίας)
Το chat room είναι ένας «χώρος» στο Διαδίκτυο, όπου ομάδες ανθρώπων, που έχουν ίδια ενδιαφέροντα, έρχονται σε επαφή για να επικοινωνήσουν και να ανταλλάξουν απόψεις. Ένας χρήστης, που θεωρείται από όλους τους άλλους χρήστες τη στιγμή εκείνη online, πληκτρολογεί ένα μήνυμα στο ίδιο «δωμάτιο». Οι χρήστες μπορούν να δουν μια λίστα με όλους τους online χρήστες. Εάν ένας χρήστης κάνει δεξί κλικ σε ένα άλλο όνομα χρήστη, θα είναι σε θέση να δει το προφίλ του και να του στείλει ένα προσωπικό μήνυμα.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ
Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης λειτουργούν ως online κοινότητες των χρηστών του Διαδικτύου. Αυτές οι ιστοσελίδες επιτρέπουν στα άτομα να παρουσιάσουν τους εαυτούς τους, να αναπτύξουν την κοινωνική τους δικτύωση, καθώς και να δημιουργήσουν ή να διατηρήσουν συνδέσεις µε άλλους χρήστες.
Η τελευταία έρευνα της Global Web Index εταιρεία έρευνας αγοράς τον Ιανουάριο του 2015, δείχνει τα ποσοστά των χρηστών που απλά έχουν λογαριασμό στα διάφορα κοινωνικά δίκτυα, και εκείνα τα ποσοστά εκείνων που είναι και ενεργοί χρήστες. Έτσι, φάινεται και η σειρά προτίμησης των χρηστών για τα διάφορα κοινωνικά δίκτυα.

Κίνδυνοι ηλεκτρονικής επικοινωνίας

Είναι αλήθεια πως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαντάζουν ως ένας από τους καλύτερους και ευκολότερους τρόπους επικοινωνίας. Και εκ πρώτης όψεως έτσι είναι. Αλλά δεν είναι μόνο έτσι…
Χρήση της πληροφορίας για άλλο σκοπό
Στα κοινωνικά δίκτυα πολλές φορές ο χρήστης έχει τη λανθασμένη αίσθηση ότι οι πληροφορίες που ανεβάζει είναι διαθέσιμες μόνο στους φίλους του. Στην πραγματικότητα έχουν πρόσβαση σε αυτές και άλλοι χρήστες της ιστοσελίδας, οι οποίοι μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν με σκοπό διαφορετικό από αυτόν που ο χρήστης αρχικά ήθελε.
Η πληροφορία μένει για πάντα στο διαδίκτυο
Όταν ανεβάζουμε μία φωτογραφία ή ένα σχόλιο σε μία σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, κοινοποιείται σε έναν αριθμό χρηστών. Ακόμη και αν επιλέξουμε να το αποσύρουμε, το στοιχείο αυτό απλώς δεν εμφανίζεται στο διαδίκτυο, παραμένει όμως αποθηκευμένο στα αρχεία της εταιρείας στην οποία ανήκει η σελίδα. Επίσης οποιοσδήποτε από τους χρήστες στους οποίους κοινοποιήθηκε μπορεί να το αντιγράψει και να το χρησιμοποιήσει στο μέλλον.
Αποποίηση των πνευματικών δικαιωμάτων
Σε αρκετές από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, τίθεται ως όρος για την εγγραφή του χρήστη η αποποίηση των πνευματικών δικαιωμάτων από το περιεχόμενο που ανεβάζει. Ως αποτέλεσμα οι φωτογραφίες που δημοσιοποιούμε περνούν στην ιδιοκτησία της εταιρείας που κατέχει την ιστοσελίδα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν από οποιονδήποτε.
Παρενόχληση
Δημοσιοποιώντας πληροφορίες όπως το ονοματεπώνυμο, η διεύθυνση, ο αριθμός τηλεφώνου, κάνουμε γνωστή σε κάθε χρήστη την πραγματική μας ταυτότητα ή ακόμη και τις κινήσεις μας «φεύγω για τη σχολή» «θα γυρίσω σπίτι τάδε ώρα» κτλ. Κι αυτό όχι ενσυνείδητα πολλές φορές αλλά καθώς κουβεντιάζουμε με τους ηλεκτρονικούς φίλους Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν από κακόβουλους χρήστες για να μας παρακολουθήσουν ή ακόμη και να μας απειλήσουν. Κλοπή ταυτότηταςΠρόκειται για την περίπτωση όπου κάποιος χρήστης του διαδικτύου παριστάνει εμάς και παραπλανά άλλους χρήστες. Μπορεί να εκδηλωθεί με δύο τρόπους: (α) με την κλοπή του πραγματικού μας προφίλ (β) με τη δημιουργία ενός νέου προφίλ που θα περιλαμβάνει τα δικά μας στοιχεία όπως το ονοματεπώνυμό μας ή τις φωτογραφίες μας.
Δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων από τρίτους χρήστες
Όσο προσεκτικός κι αν είναι ένας χρήστης σχετικά με τις πληροφορίες που δημοσιοποιεί στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, δεν είναι πάντα σε θέση να ελέγξει τις πληροφορίες που άλλοι χρήστες δημοσιοποιούν για αυτόν. Για παράδειγμα κάποιος γνωστός μας μπορεί να δημοσιεύσει στο προφίλ του φωτογραφίες μέσα στις οποίες να συμπεριλαμβανόμαστε κι εμείς.
Εξάρτηση
Η εξάρτηση αρχίζει όταν κάποιος περνάει πολλές ώρες σε αυτά, επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στο πόσους νέους φίλους έχει προσθέσει και για χάρη της επικοινωνίας μαζί τους χάνει τον ύπνο του, αδιαφορεί για τις σπουδές του κτλ.
Απομάκρυνση από την πραγματική ζωή
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας δημιουργούν αυταπάτες για τον αριθμό των «φίλων» που κάνουμε μέσω αυτών. Προκαλούν πολλές φορές λανθασμένες εντυπώσεις καθώς κάποιος με μία άσχημη εξωτερική εμφάνιση, μπορεί εύκολα να εμφανιστεί με βελτιωμένα προς το καλύτερο τα χαρακτηριστικά του. Προσπαθώντας ο χρήστης να κάνει τον εαυτό του και τη ζωή του να φαίνεται πιο συναρπαστική για τους εικονικούς του (δήθεν) φίλους φτάνει στο σημείο να δημιουργεί μία ψεύτικη ζωή (με στημένες φωτογραφίες κτλ.).
Υποβάθμιση ζωής
Απομονώνουν τους ανθρώπους και δυσκολεύουν την ειλικρινή προσέγγιση μεταξύ των ατόμων. Αντικαθίσταται η φυσική και κατά πρόσωπο επικοινωνία από αυτή των κοινωνικών δικτύων. Πίσω από την οθόνη του υπολογιστή, χάνει ο άνθρωπος την φυσιολογική άμεση επαφή.

Γραπτή επικοινωνία

Ο γραπτός λόγος είναι ο λόγος της “μεγάλης διάρκειας ”, ενώ ο προφορικός λόγος είναι ο λόγος του “εδώ και τώρα”, λόγος φευγαλέος, λόγος της “μικρής διάρκειας”.
Αξιοσημείωτη είναι η φράση “Verba volant, scripta manent”, όπου στην ελληνική γλώσσα αποδίδεται ως “Τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν”, είναι λατινική παροιμία που δηλώνει την αξία που έχει ένα γραπτό κείμενο, το οποίο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί έναντι του προφορικού λόγου.
Ο γραπτός λόγος, η γραφή, είναι η μεγαλύτερη ανακάλυψη, η πηγή του πολιτισμού. Χωρίς γραφή πολιτισμός, επιστήμη, πολιτική, δεν μπορεί να υπάρξει.
Όπως κάθε τι πάνω στη γη έχει πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα, έτσι και ο γραπτός λόγος δε μπορεί να αποτελεί εξαίρεση. Όσο αφορά στα πλεονεκτήματα, ο γραπτός λόγος είναι σαφής, μπορεί να χαρακτηριστεί πιο επιμελημένος από κάθε άποψη από τον προφορικό. Είναι όμως περισσότερο τυπικός. Δεν δίνει τη δυνατότητα στην άμεση απόκριση. Ο χρόνος που μεσολαβεί φθείρει τα νοήματα, τα αποστεώνει από την επικαιρότητά τους.
Στα πλαίσια της γραπτής επικοινωνίας, εντάσσουμε και τα γραπτά μηνύματα μέσω, κινητών (sms) ή διαδικτύου (viber, skype κτλ.). Δυστυχώς, παρατηρείται, σ» αυτά τα σύντομα και εν πολλοίς πρόχειρα μηνύματα μία «έκπτωση» της πλούσιας ελληνικής μας γλώσσας. Συνηθίζουμε να γράφουμε με συντομογραφίες, χωρίς πολλά πολλά γράμματα, ασύντακτα πολλές φορές, με τη σκέψη ότι: «Βαριέμαι τώρα να τα γράφω όλα. Βιάζομαι να δώσω απάντηση. Καταλαβαίνει ο άλλος τι θέλω να πω». Έτσι, ξεχνάμε κανόνες σύνταξης, γραμματικής κι ορθογραφίας. Επομένως, όλο αυτό επιφέρει δραματικές επιπτώσεις και στην προφορική χρήση της ελληνικής.
Ωστόσο, ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ένας νέος τρόπος γραφής έχει παγιωθεί, οι νέοι τη θεωρούν δεδομένη. Φυσικά, μιλάω για τα greek­lish!
Αρχικά, να πούμε τι είναι αυτά. Τα Greek­lish (Γκρίκλις), από τις λέξεις greek (ελληνικά) και eng­lish (αγγλικά) είναι η ελληνική γλώσσα γραμμένη με το λατινικό αλφάβητο. Είναι ένα είδος μεταγραφής. Η γλωσσολογία μας λέει ότι η λατινογραφή της ελληνικής είναι μια πρακτική που εμφανίστηκε σε διάφορους τόπους και εποχές από το Βυζάντιο ακόμη και εφαρμόστηκε από διάφορες ελληνικές κοινότητες.
Η νέα εμφάνιση της λατινογραφής, ωστόσο, χρονολογείται στις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Η κ. Κακριδή (επίκουρη καθηγήτρια γλωσσολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών) παρατηρεί: «Η μη υποστήριξη του ελληνικού αλφαβήτου ήταν ο λόγος που άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα greek­lish. Εξού και θεωρούμε ότι άρχισαν να περιορίζονται αρκετά από τότε που τα ηλεκτρονικά συστήματα ξεκίνησαν να υποστηρίζουν το ελληνικό αλφάβητο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως εξαλείφθηκαν. Αντιθέτως τα greek­lish ήταν και παραμένουν ένα σύστημα γραφής ευρέως χρησιμοποιούμενο από μαθητές, φοιτητές, ανθρώπους των σύγχρονων μέσων και της τεχνολογίας».
Έτσι η voda­fone τα χρησιμοποιεί στις διαφημίσεις της, η cos­mote στα συμβόλαιά της, η Εμπορική τράπεζα έγινε Empo­riki Bank και η Πειραιώς, Piraeus Bank.
Οι περισσότεροι νέοι, στις μέρες μας, χρησιμοποιούν τα greek­lish στα μηνύματά τους μέσω του διαδικτύου και των κινητών τηλεφώνων.
Στα πλαίσια μεταπτυχιακής εργασίας του τμήματος ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ της ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΠΘ σχετική με την χρήση των greek­lish διενεργήθηκε έρευνα σε 247 φιλολόγους (πτυχιούχους, μεταπτυχιακούς, εν ενεργεία και μη). Οι μισοί σχεδόν ήταν μεταξύ 25 έως 30 ετών. Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν ως εξής:
1.Σε σχετική ερώτηση που εξέταζε τη χρήση των λατινοελληνικών στην καθημερινότητα των ερωτηθέντων, το 49% δήλωσε ότι τα χρησιμοποιεί, ποσοστό ιδιαίτερα αυξημένο, ενώ σχεδόν το 34% δεν απάντησε στην ερώτηση.
2.Εντύπωση προκαλεί ωστόσο, πως το 2,48% των υποκειμένων χρησιμοποιούν τα λατινοελληνικά στον γραπτό τους λόγο, δηλώνοντας ταυτόχρονα πως τις περισσότερες φορές πρόκειται για άτυπες καταστάσεις, όπως η καταγραφή προσωπικών σημειώσεων και σπανιότερα σε επίσημες περιστάσεις.
3.Οι κυριότεροι λόγοι χρήσης των greek­lish
68,60% θεωρούν ότι είναι η ταχύτητα διατύπωσης μηνυμάτων
52,89% η εξοικονόμηση χρόνου
4.Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως το 10,74% χρησιμοποιούν τα greek­lish λόγω έλλειψης ορθογραφικού ελέγχου. Θυμίζουμε ότι οι ερωτηθέντες είναι φιλόλογοι…!!!
5.Σε ερώτημα σχετικά με το εάν νιώθουν ενόχληση από τον εντοπισμό λέξεων γραμμένων στα greek­lish, το 43,03% απάντησε «Πολύ», το 36,07 «Μέτρια» και το 20,90% «Ελάχιστα».
Τέλος, ας δούμε που βασίζονται οι υποστηρικτές των greek­lish και που οι αρνητές.
ΝΑΙ, γιατί:
• Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικτυακής κουλτούρας και χρησιμοποιώντας τα είσαι της μόδας!!!
• Μείωση ορθογραφικών λαθών, όχι κανόνες ορθογραφίας
• Εύκολη συζήτηση
• Γρήγορη γραφή
• Έξυπνος τρόπος επικοινωνίας
• Συγκεκριμένη χρήση γι» αυτό δεν υπάρχει κίνδυνος να αντικαταστήσουν την ελληνική.
ΟΧΙ, γιατί:
• Δεν ακολουθούν κανόνες ορθογραφίας και εθίζουν σε μία άλλη εικόνα της γλώσσας.
• Ακαλαίσθητη και δυσνόητη μορφή κειμένων. Ταλαιπωρούν στην ανάγνωση
• Αλλοίωση μητρικής γλώσσας
• Ισοπέδωση πολιτισμού
Κλείνοντας, θα σας παραθέσουμε τη χαρακτηριστική τοποθέτηση του καθηγητή Γλωσσολογίας, Γεωργίου Μπαμπινιώτη σε μια ημερίδα για τη Γλώσσα του Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου στα Χανιά, το 2011:
«Εγώ θα έλεγα στον κόσμο που μας ακούει: «τη γλώσσα και τα μάτια σας». Θα έλεγα ότι σε ημέρες κρίσης θα πρέπει να σκύψουμε σε ό, τι καλύτερο διαθέτει αυτός ο τόπος, που είναι ο πολιτισμός μας, η παράδοση μας και με τον πιο εύγλωττο τρόπο, η γλώσσα μας», «Δεν είναι απλό εργαλείο η γλώσσα. Είναι ο πολιτισμός μας, είναι η ιστορία μας, είναι η σκέψη μας, είναι η νοοτροπία μας, είναι η ταυτότητά μας. Πάνω από όλα η γλώσσα είναι αξία».
Ενώ για το φαινόμενο «greek­lish» σχολίασε:
«Τα greek­lish είναι ο καλύτερος δρόμος αποξένωσης από την εικόνα της λέξης. Αυτό μπορεί οι νέοι άνθρωποι να το πληρώσουν ακριβά. Έχουμε ελληνικές γραμματοσειρές και μπορούμε, αξιοποιώντας το Διαδίκτυο και τα ηλεκτρονικά μέσα, να χρησιμοποιούμε τις ελληνικές γραμματοσειρές που έχουν το προτέρημα να δίνουν την εικόνα της λέξης, το οπτικό ίνδαλμα, και να μας συμφιλιώνουν με την ορθογραφία της λέξης και με τη σημασία της».
Ας μην γίνουμε λοιπόν, οι αυτόχειρες της γλώσσας μας! Είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε από πού ξεκινήσαμε, να γνωρίζουμε τις ρίζες μας, την ιστορία μας! Είναι ηθική μας υποχρέωση να προστατέψουμε την πολυτιμότερη γλώσσα του κόσμου, την ελληνική!

Προφορική επικοινωνία

Ο λόγος είναι το βασικότερο μέσο επικοινωνίας που επιτυγχάνεται με την ομιλία. Η ομιλία, το εργαλείο για την προφορική επικοινωνία, είναι μια κινητική δραστηριότητα, η πολυπλοκότερη νευρολογική λειτουργία του σώματός μας, γιατί πρέπει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ο εγκέφαλος να συντονίσει δραστηριότητες πάρα πολλών μυϊκών ομάδων.
α) Πώς μιλάω:
Ας δούμε περιληπτικά τη διαδικασία της φώνησης. Κατά την εκπνοή μας ο αέρας εξέρχεται από τους πνεύμονες, την τραχεία και οδηγείται στο λάρυγγα. Εκεί κάνει τις φωνητικές χορδές να πάλλονται και έτσι ο αέρας καταλήγει στη στοματική κοιλότητα, όπου ανάλογα με το σχήμα που παίρνουν οι αρθρωτές, δηλ. η γλώσσα, η υπερώα, τα δόντια κ.α., ο αέρας μετατρέπεται σε ήχους, φωνήματα και η μύτη με το φάρυγγα χρησιμεύουν ως αντηχεία για να διαμορφώσουν τον τελικό ήχο. Έτσι, έχουμε την ομιλία με στόχο την επικοινωνία.
Στο σχήμα, φαίνεται πώς γίνεται η κωδικοποίηση των λέξεων και προτάσεων από τον πομπό και η αποκωδικοποίησή τους από το δέκτη του μηνύματος.
β) Δεν καταλαβαίνουν τι λέω!
Ωστόσο, υπάρχουν φορές που δεν γινόμαστε κατανοητοί από τους άλλους. Ας δούμε που οφείλεται αυτό και πώς μπορούμε να το αποφύγουμε.
1. Η γλώσσα έχει τρία βασικά συστατικά μέρη: μορφή, περιεχόμενο και χρήση. Η μορφή περιλαμβάνει τη σύνταξη, τη μορφολογία και τη φωνολογία, τα οποία συνδέουν ήχους ή σύμβολα με το νόημα. Το περιεχόμενο περιλαμβάνει το νόημα ή αλλιώς τη σημασιολογία και η χρήση περιλαμβάνει την πραγματολογία. Η πραγματολογία σχετίζεται με τους κανόνες που διέπουν μια συζήτηση. Δηλ. το πώς μιλάμε στους μεγαλύτερους ή μικρότερους, σε καθηγητές μας ή φίλες μας κτλ. Επομένως, για να γίνεται σαφές και να είναι ολοκληρωμένο το μήνυμά μας, πρέπει όλα αυτά (π.χ. σωστές εκφράσεις, σωστή σύνταξη, ολοκληρωμένες προτάσεις, ακριβείς λέξεις) κτλ. να τα προσέχουμε.
2.Τώρα, όσον αφορά την ομιλία, αποτελείται από συνδυασμούς ομιλητικών ήχων, ποιότητα φωνής, επιτονισμό και ρυθμό. Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, για να γίνεται κατανοητή και η ομιλία μας πρέπει να προσέχουμε αυτά τα σημεία.
Συνδυασμός ομιλητικών ήχων:
Πρέπει να αρθρώνουμε σωστά τις λέξεις για να ακούγονται καλά όλα τα φωνήματα, για παράδειγμα πρέπει να τονίζουμε και να λέμε καθαρά τα άηχα σύμφωνα (κ,π,τ,φ,θ, κτλ.) ή τα υπερωικά, δηλαδή αυτά που για να τα πούμε η γλώσσα μας πάει πίσω στην υπερώα, στο γνωστό μας ουρανίσκο και πιο πίσω, π.χ. το /​κ/​, το /​χ/​κ.α. Επιπλέον, χρειάζεται σωστό άνοιγμα του στόματος, ανάλογα με το ποιο φωνήεν λέμε, αν είναι στρόγγυλο ή μη στρόγγυλο.
Ποιότητα φωνής:
Το επόμενο πράγμα που πρέπει να φροντίζουμε είναι η ποιότητα της φωνής μας, κι αυτό επιτυγχάνεται προσέχοντας να μην την κακοποιούμε να μην την ταλαιπωρούμε, να την προσέχουμε, αλλά ας μην επεκταθούμε σ’ αυτό.
Ρυθμός:
Τέλος, βασικό κομμάτι είναι ο ρυθμός. Πρέπει να μιλάμε αργά. Να είμαστε πάντα σίγουροι ότι αρθρώνουμε κάθε γράμμα που λέμε. Και το αν μιλάμε γρήγορα ή όχι, δεν μπορούμε να το καταλάβουμε αλλιώς, εκτός αν ηχογραφήσουμε τον εαυτό μας ή μας το πούνε κάποιοι που έχουν την άνεση.
Ακούστε ένα παράδειγμα και προσέξτε τις λεπτομέρειες. Είναι σημαντικό να προσέχουμε πώς μιλάμε έτσι ώστε να μην ερχόμαστε στη δύσκολη θέση να μας πουν οι άλλοι: «Τι είπες; Δεν κατάλαβα τι είπες. Ξαναπες το πιο καθαρά.» κτλ.
Επιτονισμός:
Ο επιτονισμός έχει να κάνει με το τονικό ύψος, τη μελωδία, την κορύφωση και την έμφαση, τον τεμαχισμό σε φράσεις κ.α. π.χ. Δοκιμάστε να πείτε την πρόταση: Η Ελένη είδε τους τουρίστες με τα κυάλια, τονίζοντας τη λέξη «Ελένη». Τώρα δοκιμάστε να πείτε την ίδια πρόταση τονίζοντας τη λέξη «κυάλια». Έτσι, ανάλογα με το πώς τονίζουμε κάποιες λέξεις μεταφέρουμε το μήνυμα που θέλουμε και όπως το θέλουμε.
Επίσης, ένας βασικός κανόνας μιας συνομιλίας είναι η αρχή της συνεργατικότητας, η οποία επιτυγχάνεται με:
• Το αξίωμα της ποσότητας: Δεν μιλάει κανείς ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο απ’ όσο του ζητείται
• Το αξίωμα της ποιότητας: Λέει την αλήθεια και αποφεύγει τα ψεύδη.
• Το αξίωμα της συνάφειας: Μιλάει με σχετικό και ενημερωτικό τρόπο.
• Το αξίωμα της σαφήνειας: Μιλάει έτσι ώστε ν’ αποφεύγει ό,τι είναι δυσνόητο και ασαφές.
Προσέχοντας, λοιπόν, κάποια πράγματα μπορούμε να κάνουμε τους άλλους να μας ακούν ευχάριστα αλλά και το μήνυμα που θέλουμε να μεταφέρουμε γίνεται περισσότερο κατανοητό.

Γλώσσα σώματος

Οι πολιτικοί τη γνωρίζουν πολύ καλά και όσοι δεν την κατέχουν φροντίζουν να αριστεύσουν σε αυτή με τη βοήθεια των επικοινωνιολόγων τους. Όσοι ασχολούνται με το μάρκετινγκ προσπαθούν να την κάνουν δεύτερη φύση. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να τη χρησιμοποιήσουν για να διευκολύνουν την επικοινωνία με τους μαθητές τους. Οι ηθοποιοί κρίνονται σε μεγάλο βαθμό γι’ αυτήν τους την ικανότητα όταν περνούν μια οντισιόν και οι χορευτές μιλούν συνεχώς με αυτήν. Όλοι μας τη χρησιμοποιούμε καθημερινά, συνήθως χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.
Πρόκειται για τη γλώσσα του σώματος (τις εκφράσεις του προσώπου, το βλέμμα, τον τόνο της φωνής, τις κινήσεις των χεριών, τη στάση του σώματος, το άγγιγμα),αυτή που αποκαλύπτει ποιοι είμαστε.
Οι πρώτες εντυπώσεις
Η γλώσσα του σώματος καθορίζει τις πρώτες εντυπώσεις σε μια επικοινωνία (σε οποιουδήποτε είδους σχέση)…και επηρεάζει την εξέλιξη της.
O κανόνας «7% 38% 55
Οι ειδικοί εξηγούν ότι η ομιλία καταλαμβάνει το μικρότερο μέρος της ανθρώπινης επικοινωνίας. Τη μεγαλύτερη βαρύτητα έχει η επικοινωνία «χωρίς λόγια». Η εντύπωση που μας προκαλεί ένα μήνυμα εξαρτάται μόλις κατά 7% από τις λέξεις που περιέχει, σύμφωνα με τον διακεκριμένο καθηγητή Ψυχολογίας Albert Mehra­bian. To υπόλοιπο μήνυμα «περνάει» κατά 38% φωνητικά, δηλαδή μέσα από τον τόνο και τις διακυμάνσεις της φωνής, και κατά 55% μη λεκτικά, δηλαδή μέσα από τη γλώσσα του σώματος.
Τα παιδιά τη μιλούν άπταιστα
Τα παιδιά αποτελούν «ανοιχτά βιβλία». Το πρόσωπο και το σώμα τους καθρεφτίζουν τα συναισθήματά τους, δεδομένου ότι δεν έχουν μάθει ακόμη πώς να τα κρύβουν.
Χαρακτηριστικό παραδειγμα: ένα παιδί που λέει ψέματα και καλύπτει αυθόρμητα το στόμα του με το χέρι.

“Συνταγή” για να διαβάζεις σωστά τη γλώσσα του σώματος!
Θα ήταν τολμηρό να πιστέψει κανείς ότι είναι εύκολο να αποκωδικοποιήσει τον μη λεκτικό κώδικα επικοινωνίας. Πρόκειται ίσως για τον πιο ασαφή κώδικα, όπου κάθε «σήμα» έχει πολλαπλές ερμηνείες και αναγνώσεις.
Αντιφατικά μηνύματα: Να μην αναφέρουμε ότι τα σήματα που στέλνουμε με το βλέμμα, το πρόσωπο, τα χέρια μπορεί να είναι και μεταξύ τους αντιφατικά! Γι’ αυτό και δεν αρκεί να βασιστεί κανείς π.χ. στη δυνατή χειραψία ενός ανθρώπου, ο οποίος όμως δεν μας κοιτάει στα μάτια, ή στην ήρεμη έκφραση του προσώπου του συνομιλητή μας, ο οποίος όμως κουνάει νευρικά τα πόδια του. Επίσης, ο χώρος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώνεται μια συμπεριφορά, μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικές ερμηνείες του ίδιου μηνύματος.
Άρα συνταγή…δεν υπάρχει!
Οπότε δεν πρέπει να βιαζόμαστε να βγάλουμε επιφανειακά συμπεράσματα…Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι υπάρχουν και οι «διαβασμένοι»
Ένα «δυσνόητο κείμενο»
Ο τρόπος που επικοινωνούμε μη λεκτικά διαφοροποιείται καθώς μεγαλώνουμε (μαθαίνουμε να κρύβουμε καλύτερα τα συναισθήματά μας), ενώ εξαρτάται από το φύλο, το επάγγελμα την ηλικία, την κοινωνική τάξη, αλλά και το προσωπικό στυλ του καθενός.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα του σώματος για μια καλύτερη επικοινωνία;
Όσο καλύτερα γνωρίζουμε το στυλ και το ύφος του συνομιλητή μας, αλλά και όσο πιο παρατηρητικοί είμαστε, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να «διαβάσουμε» σωστά τα μη λεκτικά σήματα που μας στέλνει…
Το πρόσωπο: Θεωρείται η πιο σημαντική πηγή μη λεκτικής επικοινωνίας. Το βλέμμα ιδιαίτερα θεωρείται πολύ αποκαλυπτικό. Σε σχετικά πειράματα, οι παίκτες του πόκερ δυσκολεύτηκαν να κερδίσουν τον αντίπαλό τους όταν εκείνος φορούσε γυαλιά ηλίου, γιατί το βλέμμα του, που μπορεί να πρόδιδε το χαρτί του, ήταν κρυμμένο!
• Λέγεται ότι για το κεφάλι…υπάρχουν 3 θέσεις, να γερνει προς τα δεξιά προς τα αριστερά ή να στέκεται ισια. Στις δυο πρώτες περιπτώσεις, ο ακροατής φαίνεται να δείχνει ενδιαφέρον, ενώ κρατά ουδέτερη στάση στην τελευταία
Ο τόνος της φωνής: «Σημασία δεν έχει τι λες, αλλά πώς το λες»… Είναι μια φράση που όλοι έχουμε πει κατά καιρούς και είναι πέρα για πέρα αληθινή.
Τα χέρια: Ο εγκέφαλός μας συνδέεται με τα χέρια με περισσότερες νευρικές συνδέσεις από ό,τι με οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος, γι» αυτό και οι κινήσεις που κάνουμε με αυτά είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές της συναισθηματικής μας κατάστασης.
ενώνεις πρώτα τις άκρες των δακτύλων των χεριών σου και μετά και τις δυο παλάμες: είναι φανερό ότι πήρες την απάντηση σου!
Ανυπομονείς όταν παίζεις με τα δάχτυλά σου «ταμπούρλο»,
όταν μαδάς το ρούχο σου…διαφωνείς,
oι ώμοι μας κυρτώνουν όταν είμαστε θλιμμένοι,
χέρια στις τσέπες ή τα σταυρωμένα στο στήθος = δεν είσαι και τόσο πρόθυμος να συμμετέχεις σε μια συζήτηση ή να αποκαλύψεις πράγματα για τον εαυτό μας,
σταυρώνεις τους αστραγάλους και τα χέρια… βρίσκεσαι σε άμυνα,
κάνουμε κοφτές κινήσεις όταν θέλουμε να δηλώσουμε αποφασιστικότητα.
Επίσης…
οι εκτεθειμένες παλάμες σχετίζονται με την ειλικρίνεια, ενώ οι παλάμες που είναι στραμμένες προς τα κάτω αγαπημένη κίνηση πολλών πολιτικών συνδέονται με την επιθυμία εξουσίας.)
Τα πόδια: Συνήθως δεν μας απασχολεί να ελέγξουμε τα πόδια μας, γι’ αυτό και θεωρούνται αποκαλυπτικά της διάθεσής μας. Ένας ήρεμος και σίγουρος συνομιλητής, λόγου χάρη, ο οποίος όμως κουνάει νευρικά το πόδι του το μέρος του σώματος που μας επιτρέπει να τραπούμε σε φυγή, ενδεχομένως στέλνει ένα μήνυμα ότι δεν έχει τόση αυτοκυριαρχία όση θα ήθελε και νιώθει άβολα.
Τέλος…Φαίνεται να ανταποκρίνεσαι σ» αυτό που λέει ο συνομιλητής σου όταν μιμηθείς τη δική του σωματική στάση.
Συμπεραινουμε, λοιπόν, πώς όλο μας το σώμα συμμετέχει σε κάθε άμεση επικοινωνία μας… είτε ως πομποί μηνυμάτων προς τους άλλους είτε ως αποδέκτες…
Στον επαγγελματικο τομέα
Θεωρείται ζωτικής σημασίας η προσωπική επαφή σε κάθε σημαντική επιχειρηματική συναλλαγή, στις διαπραγματεύσεις και κατά το κλείσιμο των συμφωνιών.
O Grant Car­done είναι ένας από τους πιο αγαπητούς στο κοινό συγγραφείς των NY Times από τους καλύτερους παραγωγούς σε πωλήσεις και επιχειρήσεις καθώς και από τους πιο σαγηνευτικούς ομιλητές και φυσικά εκατομμυριούχος… πώς τα κατάφερε;
Η σιγουριά που εμπνέει στους άλλους το χαμογελό του! Αυτό είναι το μυστικό! Δίνει την εντύπωση ότι είναι πάντα σίγουρος γι αυτό που λέει, άνετος και χαρούμενος έτσι τους δημιουργεί μια αίσθηση εμιστοσύνης και ασφάλειας!
Ο ρόλος της γλώσσας του σώματος σε μια συνέντευξη.
Στην ανταγωνιστική και σύντομη διαδικασία μιας συνέντευξης, η εμφάνιση και η γλώσσα του σώματος θα παίξουν σημαντικό ρόλο. «Αρκεί να είστε ευγενικοί και ο εαυτός σας» λένε οι ειδικοί. Η πρώτη εντύπωση είναι πολύ σημαντική και η γλώσσα του σώματος είναι η πρώτη επικοινωνία του εργοδότη με έναν πιθανό υπάλληλό του.
Όταν ο εργοδότης έχει να διαλέξει ανάμεσα σε δύο υποψήφιους με τα ίδια προσόντα, θα επιλέξει αυτόν που φαίνεται πιο κοινωνικός.
Θέλεις να είσαι εσύ αυτός;
Τι πρέπει να κάνεις:
1. Προσπάθησε να μην καμπουριάζεις.
2. Μην δείχνεις νευρικότητα.
3. Mην κάθεσαι με σταυρωμένα χέρια και κοιτάς τριγύρω.
4. Αντιθέτως, να κάθεσαι ίσια.
5. Να διατηρείς την επαφή με τα μάτια και να είσαι συγκεντρωμένη στο άτομο που σε ρωτά.
Αυτά είναι απλά πράγματα που μπορεί να κάνουν τον εργοδότη να πιστέψει ότι είσαι η κατάλληλη υποψήφια!

Ψυχική διάθεση

Ο πλατινένιος κανόνας της επικοινωνίας είναι: «Να επικοινωνείτε όχι όπως θα θέλατε να επικοινωνούν οι άλλοι μαζί σας, αλλά όπως αυτοί οι άλλοι θα ήθελαν να επικοινωνείτε μαζί τους». Δηλαδή, εμένα δέν μου ἀρέσουν τά τηλέφωνα, οὔτε τά πολλά παρακαλῶ, εὐχαριστῶ, μπράβο κτλ. ἀλλά κάποιος ἄλλος περιμένει ἕνα τηλέφωνο γιά νά καταλάβει ὅτι τόν σκέπτομαι ἤ θέλει νά εἰσπράξει ἀπό μένα μία ἐπιβράβευση γιά κάτι πού ἔκανε. Καί γιά τούς γνῶστες ἀθλημάτων: τήν πάσα στό μπάσκετ δέν τή δίνω ὅπως βολεύει ἐμένα ἀλλά ὅπως ἔρχεται καλά στόν ἄλλο.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι ελάχιστοι άνθρωποι έχουν βιώσει καλά μοντέλα επικοινωνίας στο σπίτι που μεγάλωσαν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπήρχε πρόθεση να τους διδάξουν κακή επικοινωνία. Συνήθως, αυτοί που τους έμαθαν την επικοινωνία ήταν άνθρωποι γεμάτοι αγάπη, όμως δεν γνώριζαν γύρω από το θέμα αυτό. Κανένας δεν επικοινωνεί λανθασμένα επειδή το επιδιώκει.
Είναι γνωστό ότι τα επικοινωνιακά προβλήματα προέρχονται από τον ίδιο τον άνθρωπο και από τη συμπεριφορά του. Καθένας έχει ένα προτιμώμενο επικοινωνιακό στυλ και καθώς ερευνά το δικό του και των συνεργατών του, παρατηρεί ότι όλοι οι άνθρωποι ανεξαιρέτως, επιθυμούν στοργή και την αναζητούν στην επικοινωνία τους με τους άλλους. Ψάχνουν αποδοχή για αυτό που είναι, αποδοχή για τις προτιμήσεις τους, τις ενέργειές τους κλπ., θέλουν να είναι στο «παιχνίδι», να είναι μέσα στην ομάδα. Επιθυμούν να έχουν τον έλεγχο πάνω σε άλλους και χρησιμοποιούν την επικοινωνία για να έχουν επίδραση στους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω τους. Τέλος, παρατηρεί ότι οι άνθρωποι δεν επιθυμούν να ψάξουν ή να αλλάξουν τον τρόπο που επικοινωνούν γιατί δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι εστιάζουν πολύ στον εαυτό τους, ή ότι δεν ακούν αλλά διακόπτουν τους άλλους. Δεν θέλουν να δουν την αλήθεια.
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Στις διαπροσωπικές σχέσεις. Η μηαποτελεσματική επικοινωνία δημιουργεί προβλήματα παντού, προκαλεί αισθήματα μοναξιάς, στρες ακόμη και φυσικές ασθένειες. Στη σημερινή εποχή το κυρίαρχο πρόβλημα είναι η μοναξιά. Κάθε άνθρωπος χρειάζεται τους άλλους ανθρώπους. Ο καθένας ωριμάζει μέσα από τον ουσιαστικό διάλογο με τους άλλους. Ουσιαστικά και η ψυχοθεραπεία δεν έχει άλλο έργο από το να ξανάσυναρμολογεί μια διαλυμένη επικοινωνία. Έλλειψη επικοινωνίας συνεπάγεται ΜΟΝΑΞΙΑ. ΜΟΝΑΞΙΑ συνεπάγεται ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ.
Στην εργασία. Σε κάθε εργασία υπάρχει ένα γνωστικό αντικείμενο που πρέπει κανείς να κατέχει, η επιτυχία όμως έρχεται μόνον από την αποτελεσματική επικοινωνία. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι το 80% των ανθρώπων αποτυγχάνουν στη δουλειά τους διότι δεν τα καταφέρνουν να έχουν καλές σχέσεις με τους άλλους. Κακή επικοινωνία συνεπάγεται αποτυχία και στον επαγγελματικό τομέα.
Πολλά εἶναι αὐτά πού κάνουν τήν ἐπικοινωνία μας μή ἀποτελεσματική. Ἀφοροῦν ἐξίσου καί τόν πομπό καί τόν δέκτη, καί τόν ὁμιλητή καί τόν ἀκροατή. Μερικά ἀπό αὐτά σημειώνονται στή συνέχεια:
α) Διαφορετικότητα κάθε ατόμουΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ
Το μήνυμα που εκπέμπει ένα άτομο σ’ ένα άλλο δεν είναι απαραίτητο να είναι το μήνυμα που δέχεται το άλλο. Συνήθως ένα άτομο που επικοινωνεί με ένα άλλο, νομίζει ότι και οι δύο έχουν την ίδια εικόνα για την πραγματικότητα και «προφανώς» τη μια «πραγματικότητα» του κόσμου, αυτήν που ο καθένας βλέπει και αντιλαμβάνεται. Εάν ο άλλος αποδώσει μία διαφορετική έννοια στα μηνύματα της μεταξύ τους επικοινωνίας ή εάν έχει μία διαφορετική άποψη για το πλαίσιο μέσα στο οποίο η επικοινωνιακή σχέση τους διαδραματίζεται, τότε για τον πρώτο υπάρχουν δύο πιθανές εξηγήσεις: Είτε υπάρχει προμελετημένη και εσκεμμένη διαστρέβλωση, είτε ο άλλος δεν είναι καλά (τρέλα;).
β) Εγωκεντρισμός
Δέν χρειάζεται νά ποῦμε τίποτα γι» αὐτό. Ὅλοι γνωρίζουμε πῶς διαποτίζει τίς ἐπικοινωνίες μας.
γ) Προκαταλήψεις
Όλα μπορούν να αρχίσουν στραβά όταν αρχίζει κάποιος με βάση τις προκαταλήψεις του. Για παράδειγμα, συναντιούνται δύο άνθρωποι, ο Α και ο Β. Ο καθένας αρχίζει να σκέφτεται τι ξέρει για τον άλλον (προϊστορία, σχόλια…). Στη συνέχεια αρχίζει η ταξινόμηση κατάταξη σε κατηγορίεςκλισέ. Αρχίζει δηλαδή η επίδραση πριν ακόμη ακούσει ο ένας τον άλλον. Ο καθένας έχει τις δικές του κατηγορίες ταξινόμησης. Οι πιο συνηθισμένες απ’ αυτές είναι ο κοινωνικός ρόλος (τάξη, επάγγελμα…), τα προσωπικά χαρακτηριστικά (έξυπνος, εξωστρεφής, κοινωνικός…) και τα σωματικά χαρακτηριστικά (ψηλός, όμορφος…). Σκεφθείτε ότι πράγματι ο καθένας μπορεί να επηρεαστεί από το όνομα του άλλου, αν π.χ. είναι, Μήτρος, Λεβί, Κατίγκω, ή αν μυρίσει το άρωμα του άλλου, που του θυμίζει κάποιον ή κάποιο επεισόδιο κτλ…
δ) Διάθεση ἀντιπαράθεσης
Συχνά συμβαίνει την ώρα που κάποιος μιλάει, ο ακροατής με κάποια σχόλια ή με κάποιους άλλους τρόπους να δίνει στον πομπό την εντύπωση πως δεν είναι αποδεκτός, γεγονός που θα τον κάνει αμυντικό, αντιστεκόμενο ή και σιωπηλό. Αυτό φαίνεται όταν ο ακροατής αλλάζει θέμα, κάνει κριτική στον ομιλητή, του δίνει συμβολές ή κάνει τον ψυχαναλυτή του, όταν χρησιμοποιεί κάποιος το λόγο για να επηρεάσει τη συμπεριφορά του άλλου με πειθώ, με διαταγές, εντολές και οδηγίες. Τότε η συζήτηση έχει γίνει μια ανταγωνιστική άσκηση, στην οποία ο πρώτος που θα σταματήσει να πάρει ανάσα, γίνεται αμέσως ακροατής.
Μερικές ἐρωτήσεις θά μᾶς βοηθήσουν νά ἀντιληφθοῦμε σέ ποιά ἐπίπεδα κυμαίνεται ἡ δική μας ἐπικοινωνία. Τις απαντήσεις θα τις δώσει καθεμιά στον εαυτό της.
• Όταν επικοινωνείτε θεωρείτε πάντα τη δική σας πλευρά περισσότερο σημαντική ή σωστή από εκείνη των άλλων; Προσπαθείτε να δείτε την πλευρά του άλλου; Εκτιμάτε ότι έχει δικαίωμα να έχει άλλη άποψη και ίσως σωστότερη;
• Επιτρέπετε να σας κάνουν κριτική ή κλείνεστε και αμύνεστε; Απορρίπτετε τις ιδέες των άλλων ακόμα και χωρίς εξέταση;
• Ζηλεύετε την επιτυχία των άλλων κι αυτό επηρεάζει τον τρόπο που επικοινωνείτε μαζί του;
• Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους αρχίζετε την επικοινωνία με διάθεση αντιπαράθεσης;
• Ζητάτε με ευκολία βοήθεια από άλλους ή ντρέπεστε μην θεωρηθείτε υποδεέστεροι από κείνους;

Γιατί δεν με ακούν

Η ανθρώπινη φωνή είναι το όργανο που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο για να μπορεί να επικοινωνεί με τους γύρω του. Πολλές φορές όμως όλοι έχουμε νιώσει πως όταν μιλάμε, οι άλλοι δεν μας ακούν, δεν μας προσέχουν.
Γιατί όμως;
Η απάντηση είναι απλή: Έχουμε υιοθετήσει κάποιες λανθασμένες συνήθειες ή αλλιώς κάνουμε κάποια λάθη στην ομιλία μας.
Πιο συγκεκριμένα:
1. Ένας λόγος που οι άλλοι δεν μας δίνουν σημασία είναι το κουτσομπολιό, δηλαδή η συνήθεια να σχολιάζεις με ελαφρότητα κάποιον που δεν είναι παρών, να γελοιοποιείς κάποιες ιδιαιτερότητές του, να ανακατεύεσαι στα προσωπικά και στα οικογενειακά του με περιέργεια και αδιακρισία. Είναι μια άσχημη συνήθεια και ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι αυτός που κουτσομπολεύει κάποιον σε μας, μετά από λίγα λεπτά θα κουτσομπολεύει εμάς τους ίδιους σε άλλους.
2. Μια άλλη κακιά συνήθεια είναι η κατάκριση. Αρκετοί κατακρίνουν πάνω στην κουβέντα πράξεις, στάσεις, φράσεις, αστοχίες, λάθη των άλλων ανθρώπων δημιουργώντας μία αρνητική εικόνα για αυτούς. Είναι πολύ δύσκολο σύμφωνα με έρευνες να ακούσεις κάποιον, εάν ξέρεις ότι και συ ο ίδιος, τα λόγια σου, η στάση σου και η αντίδρασή σου σε όσα ακούς ταυτόχρονα κρίνονται από τον συμομιλητή σου.
3. Ακόμα ένα ‘λάθος’ στην επικοινωνία μας είναι η αρνητικότητα. Είναι αναμφισβήτητα δύσκολο να ακούς κάποιον, ο οποίος θεωρεί πως όλα είναι «μαύρα» και πως όλα πάνε στραβά. Μια μορφή αρνητικότητας είναι το παράπονο: παράπονα για τον καιρό, την πολιτική, τα αθλητικά, για τα πάντα, αλλά στην ουσία αυτή η συνήθεια δεν είναι τίποτα άλλο από μια κολλητική μιζέρια. Δεν σκορπά λιακάδα και φωτεινότητα στον κόσμο.
4. Επίσης, δεν μας προσέχει κάνεις όταν συνεχώς δικαιολογούμαστε για τα πάντα, τα λάθη μας, την αμέλεια μας και σίγουρα για την ανευθυνότητα μας. Οι περισσότεροι όταν δικαιολογούμαστε, ρίχνουμε την ευθύνη στους άλλους, δηλαδή τους κατηγορούμε. Ο λόγος που το κάνουμε αυτό τις περισσότερες φορές είναι η ευθυνοφοβία μας. Δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεών μας.
5. Ακόμη: Όταν κάποιος γίνεται υπερβολικός, συνήθως λέει ψέματα, γιατί ποτέ δεν είναι τα πράγματα έτσι όπως τα περιγράφει. Είναι φυσικό λοιπόν να μην θέλουμε να ακούμε άτομα τα οποία ψεύδονται.
6. Ένα άλλο λάθος είναι ο δογματισμός. Πρόκειται για την περίπτωση που ακούς κάποιον να σε βομβαρδίζει με τις απόψεις του, λες και είναι όχι απλώς αληθινές αλλά νόμος!!! Είναι δύσκολο να συζητάς με έναν τέτοιο τύπο ανθρώπου.
7. Οι συνομιλητές μας δυσκολεύονται όταν γινόμαστε ασαφείς στον λόγο μας. Κουράζουμε έτσι τον άλλο και δεν έχουμε ουσιαστικό λόγο. Αυτό πολλές φορές συμβαίνει γιατί δεν ξέρουμε τι θέλουμε ακριβώς να πούμε στον άλλον ή απλώς χρησιμοποιούμε γενικότητες στον λόγο μας καθώς θέλουμε να του κρύψουμε κάτι. Καλό είναι μερικές φορές να προτιμούμε τη σιωπή.
8. Όταν χρησιμοποιούμε πολλές λεπτομέρειες στο λόγο μας αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να επιμηκύνουμε τον χρόνο διάρκειας της ομιλίας μας ώστε και ο ακροατής να κουραστεί͘ από μια στιγμή και μετά δεν θα μας ακούει. Άλλωστε σύμφωνα με έρευνες, είναι αδύνατον να ακούσεις κάποιον ο οποίος μιλάει συνεχόμενα πάνω από είκοσι λεπτά. Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές ομιλίες παρατηρούμε μετά από κάποιο σημείο άτομα να κοιμούνται.
ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΛΟΣ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗΣ
Εάν θέλουμε ο λόγος μας να είναι δυνατός, να ακούγεται ευχάριστα και να έχει θετική επίδραση στους συνομιλητές μας, υπάρχουν κάποιες θεμελιώδεις αρχές στις οποίες μπορούμε να βασιστούμε.
i. Έτσι το βασικότερο από όλα, θα έλεγα, είναι η ειλικρίνεια, δηλαδή να είσαι αληθινός σε ό,τι λες, ευθύς και καθαρός. Παρόλ΄ αυτά ίσως η απολυτή ειλικρίνεια να μην είναι πάντα ό,τι καλύτερο. Παραδείγματος χάρη: «Ξέρεις, σήμερα είσαι χάλια!». Ίσως αυτό να μην χρειάζεται. Όμως η ειλικρίνεια μετριασμένη με αγάπη είναι κάτι μεγάλο, δηλαδή όταν καταλαβαίνεις ότι ο άλλος δεν είναι καλά, μπορείς πολύ απλά να τον ρωτήσεις «Τι κάνεις;», με αυτή την τόσο απλή φράση δείχνεις στον άλλο το ενδιαφέρον σου, δηλαδή την αγάπη σου.
ii. Όπου υπάρχει αγάπη βέβαια δεν γίνεται να υπάρχει ταυτόχρονα και κατάκριση. Εάν θες όντως το καλό του άλλου, είναι πολύ δύσκολο να τον κρίνεις κιόλας. Είναι αντίθετες έννοιες.
iii. Επιπλέον δεν χρειάζεται να ρωτάμε το άλλον λεπτομέρειες, δηλαδή δεν πρέπει να είμαστε αδιάκριτοι. Ο συνομιλητής μας εκτιμά πάντα τη διάκριση ενώ όταν γινόμαστε αδιάκριτοι, αυτό του προκαλεί αυθόρμητα δυσαρέσκεια.
iv. Όταν μιλάμε με εγκυρότητα δίνουμε αξία στον λόγο μας. Έαν μεταφέρουμε πληροφοριες που ακούσαμε από εδώ και από εκεί, όχι μόνο δεν μας ακούει ο άλλος αλλά ταυτόχρονα αποκτούμε μια προσωπική κακή φήμη.
v. Ακόμη, μια άλλη αρετή που εκτιμούν πάντα οι άλλοι είναι η αυθεντικότητα, δηλαδή το να είσαι ο εαυτός σου.
vi. Μεγάλο προσόν είναι η συνέπεια, το να είσαι ό,τι λες, να κάνεις ό,τι λες και να είσαι αξιόπιστος.
vii. Είναι μεγάλη υπόθεση το να είσαι σαφής. Όμως για να μιλάς με σαφήνεια θα πρέπει πρώτα να έχεις ξεκαθαρίσει μέσα σου τι θέλεις να πεις σε ποιόν και για ποιο λόγο. Τότε αποκτάς ταυτόχρονα ένα σύντομο και ουσιαστικό λόγο.
viii. Ένα άλλο σημείο το οποίο είναι καλό να προσέξουμε είναι ότι πρέπει να προσαρμόζουμε την ομιλία μας ανάλογα με τον ακροατή μας. Πιο συγκεκριμένα, με διαφορετικό τρόπο θα πεις το ίδιο πράγμα σε ένα φίλο σου από ότι σε έναν μεγαλύτερο. Στον μεγαλύτερο θα μιλήσεις στον πληθυντικό, με σεβασμό και χωρίς να χρησιμοποιήσεις λέξεις της Argo, που συνήθως οι περισσότερες είναι άγνωστες στους μεγαλύτερους ανθρώπους. Δεν μπορούμε να χρησιμοποιουμε «δύσκολες λέξεις» όταν μιλάμε σε παιδιά γιατί δεν θα μας καταλάβουν. Σε κάθε περίπτωση ο λόγος μας πρέπει να έχει συνοχή αποφεύγοντας να κάνουμε συντακτικά και ορθογραφικά (στο γραπτό λόγο) λάθη.
ix. Να σεβόμαστε τον συνομιλητή μας και να συζητούμε την άποψή του. Να μην είμαστε απόλυτοι και κάθετοι σ» αυτό που λέμε εμείς.
x. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε ότι είναι πολύ βασικό να μάθουμε να ακούμε δηλαδή προκειμένου να έχουμε μια σωστή επικοινωνία με τον συνομιλητή μας , είναι αναγκαίο να είμαστε πολύ προσεχτικοί όταν μας μιλάει για να καταλάβουμε πλήρως σε τι αναφέρεται. Τότε χωρίς πολύ προσπάθεια απαντούμε σωστά έχοντας επιτύχει μια ουσιαστική επικοινωνία.
Βεβαία όλα τα παραπάνω στα οποία αναφέρθηκα δεν αρκούν από μόνα τους προκειμένου να επικοινωνήσουμε σωστά. Παίζει ρόλο, όπως ήδη είπαμε, η γλώσσα του σώματος, ο σωστός τρόπος ομιλίας και η ψυχική μας διάθεση. Δηλαδή, με πιο απλά λόγια το μυαλό και η ψυχή μας ρυθμίζουν τον λόγο μας, την επικοινωνία και εν τέλει τις σχέσεις μας με τους άλλους.

Πώς ακούω

Για να βελτιώσει κανείς την ικανότητα της καλής επικοινωνίας πρέπει να γνωρίζει ότι εκείνο που θα τον βοηθήσει περισσότερο, είναι η καλή ακρόαση. Η καλή ακρόαση δημιουργεί καλές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και γενικά βοηθάει στην επίλυση των συγκρούσεων και των προβλημάτων. Το πρώτο βήμα για τη διόρθωση της επικοινωνίας ανάμεσα σε δύο ανθρώπους είναι να εξετάσει ο καθένας τους τον τρόπο που συμπεριφέρεται στον άλλον. Αν μάθει κανείς να ακούει καλά, αυτό θα μεγαλώσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και θα κάνει και τους άλλους να τον συμπαθούν. Οι άνθρωποι θυμούνται πάντα κάποιον που τους έδωσε όλη την προσοχή του την ώρα που του μιλούσαν. Η καλή ακρόαση δεν προκύπτει κατά τύχη. Γι’ αυτό οι άνθρωποι έχουν δυο αυτιά και ένα στόμα. Για να ακούν περισσότερο από όσο μιλούν. Υπάρχει συχνά η εντύπωση ότι σε ένα διάλογο αυτός που μιλάει έχει την δύναμη. Είναι όμως λάθος διότι αυτός που ακούει έχει την δύναμη και την οποία χάνει μόλις αρχίζει και μιλάει. Οι καλύτεροι πωλητές σχεδόν δεν μιλούν. Σπάνια θα σας ευχαριστήσει κανείς επειδή μιλήσατε, αντίθετα πολλοί θα σας ευχαριστήσουν επειδή τους ακούσατε.
ΟΜΩΣ: Ο σύγχρονος πολιτισμός μας βάζει πρόσθετα εμπόδια. Η καλή ακρόαση απαιτεί χρόνο. Οι άνθρωποι σήμερα βιάζονται πολύ. Τρέχουν και έτσι δεν δίνουν την προσοχή τους σε κάποιον που τους μιλάει γιατί συχνά «βρίσκονται ήδη αλλού». Το χρονικό πρόγραμμα της ημέρας τους δίνει στενά περιθώρια για τέτοιες σχέσεις και τέτοια ποιότητα.
Πέρα από αυτά, ο σύγχρονος πολιτισμός πολλαπλασίασε τις πηγές διάσπασης της προσοχής βάζοντας δίπλα στους ανθρώπους τηλέφωνα, τηλεοράσεις …
ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΛΟΣ ΑΚΡΟΑΤΗΣ
1. Να ακούτε με ολόκληρο το σώμα σας (είπαμε σχετικά στη γλώσσα του σώματος). Ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση αυτού που όταν ο ομιλητής πάει να τον κοιτάξει αυτός στρέφει αλλού τα μάτια του. Η επαφή με τα μάτια βοηθάει τον ομιλητή να καταλάβει πόσο αποδεκτός γίνεται και πόσο προσεκτικός είναι ο ακροατής.
2. Δείξτε σεβασμό στον ομιλητή ΜΗΝ ΤΟΝ ΔΙΑΚΟΠΤΕΤΕ. Οι άνθρωποι διακόπτουν γιατί νομίζουν ότι ξέρουν τι πρόκειται να πει ο ομιλητής ή νομίζουν ότι έτσι τον «βοηθούν» να ολοκληρώσει ή να συμπληρώσει αυτά που λέει. Διακόπτουν επίσης για να περιορίσουν τη διάρκεια μιας ομιλίας, ή γιατί δεν μπορούν να περιμένουν τη σειρά τους.
3. Όταν σας μιλάει κάποιος μην προσποιείστε ότι ακούτε και ότι καταλαβαίνετε, αν δεν είναι έτσι. Είναι φυσικό μερικές φορές να είναι κανείς κουρασμένος, αφηρημένος, να σκέφτεται αυτά που ήδη έχουν ειπωθεί κλπ. Παραδεχτείτε ότι έχετε χαθεί και ζητήστε να σας επαναλάβει το μήνυμα από εκεί που το χάσατε.
4. Αποφύγετε τις αόριστες λύσεις σε προβλήματα και τις αόριστες απαντήσεις σε συγκεκριμένες θέσεις και προσπαθήστε να είστε συγκεκριμένος.
5. Όταν σας μιλάει ο άλλος μη χάνεστε σε λεπτομέρειες αλλά προσπαθήστε να μείνετε στην κεντρική ιδέα. Μερικοί ακροατές ψάχνουν να βρουν ένα μικρό λάθος σε αυτά που λέει κάποιος με σκοπό να τον απορρίψουν.
6. Τέλος, αποφύγετε να δίνετε συνεχώς συμβουλές. Ούτε να λέτε στον ομιλητή ότι ξέρετε πως αισθάνεται. Κατ’ αρχήν, σίγουρα δεν ξέρετε πάντα και εκτός αυτού, κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν βοηθάει αλλά αντιθέτως μπλοκάρει την επικοινωνία.

Επικοινωνία με τα παιδιά

Στο βίντεο είδαμε δυο περιπτώσεις επικοινωνίας γονιών με τα παιδιά τους. Η πρώτη περίπτωση άσχημη, αλλά η δεύτερη πρότυπο. Έτσι, λοιπόν, θα δούμε λίγο τώρα κάποια πράγματα που πρέπει να προσέχουμε στην επικοινωνία μας με τα παιδιά, καθώς πολλές θα γίνουμε εκπαιδευτικοί, άλλες μητέρες και κάποιες είμαστε ήδη κατηχήτριες. Ας το πάρουμε, όμως, από την αρχή.
Στάδια ανάπτυξης της επικοινωνίας
 Από τις πρώτες ώρες και μέρες της ζωής μας έχουμε έμφυτη την ανάγκη για επικοινωνία. Οι πρώτες αντιδράσεις των βρεφών απέναντι σε ερεθίσματα μπορούν να καταγραφούν μέσα από αλλαγές στους καρδιακούς ρυθμούς ή σε ενέργειες, όπως πιπίλισμα κλπ. Οι πιο συνηθισμένοι ήχοι που παράγει ένα νεογνό είναι το κλάματα και επικοινωνεί και εκφράζει την πείνα ή τον πόνο του μέσω αυτών. Στη συνέχεια, προστίθεται το γέλιο και μετά η παραγωγή των οπίσθιων συμφώνων (/​k/​, /​g/​, /​x/​), π.χ. το γνωστό μας «αγκού». Μετά, ακούγονται παρατεταμένες περίοδοι φώνησης και σειρές ήχων, που ονομάζονται βάβισμα. Σιγά σιγά από αυτή την ηλικία το παιδί μαθαίνει το διάλογο: π.χ. όταν ο πατέρας αντιδρά στο «ααα» της κόρης του, κάνοντας κι αυτός «ααα» και κατόπιν, το βρέφος επαναλαμβάνει τον ήχο κι ο πατέρας απαντά πάλι έτσι, αυτό αντιστοιχεί στις εναλλαγές μιας συζήτησης, διδάσκει στο βρέφος να περιμένει τη σειρά του για να «πάρει» το λόγο και το εκπαιδεύει στους κανόνες επικοινωνίας.
 Το επόμενο στάδιο ανάπτυξης, είναι ο αναδιπλασιασμός του βαβίσματος, δηλαδή αρχίζει να λέει /​papapa/​, /​bababa/​, κι έτσι νομίζουμε ότι λένε «μπαμπά», όμως στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι.
 Όταν φτάνει το παιδί στην ηλικία του ενός έτους περιμένουμε να ακούσουμε τις πρώτες λεξούλες και φρασούλες. Έτσι, έχει η φυσιολογική ανάπτυξη της ομιλίας στον άνθρωπο.
 Και τέλος, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα παιδιά μπαίνοντας στην πρώτη δημοτικού πρέπει να έχουν κατακτήσει όλα τα φωνήματα, δηλαδή να τα λένε σωστά. Η οποιαδήποτε απόκλιση πρέπει να μας προβληματίζει (είτε ως εκπαιδευτικούς είτε ως μητέρες) και αναλόγως την περίπτωση και λαμβάνοντας υπ» όψιν κι άλλες παραμέτρους να παραπέμπονται σε ειδικό.
Μάθημα επικοινωνίας στα παιδιά
Και ακριβώς επειδή η επικοινωνία είναι μια διαδικασία που αρχίζει από τη μικρή ηλικία, θα πρέπει το παιδί να μάθει τον σωστό τρόπο από τους ενήλικες. Γι» αυτό θα δούμε κάποια σημεία που πρέπει να προσέχουμε στην επικοινωνία μας με τα παιδιά, αυτά που έχουμε συναντήσει ως τώρα, αλλά και αυτά που θα συναντήσουμε στο μέλλον.
Στη μικρή ηλικία πρέπει να προσέξουμε τον λεγόμενο «απευθυνόμενο στα βρέφη λόγο». Καταλαβαίνετε το περιεχόμενο αυτού του λόγου: πιο γλυκός, με περισσότερο επιτονισμό, με σύντομες και απλές προτάσεις κτλ. Χρειάζεται, όμως, προσοχή! Σε καμία περίπτωση, δεν μιλάμε «μωρουδίστικα», δεν μιμούμαστε τα παιδιά. Δηλαδή, δεν επαναλαμβάνουμε τη λέξη «νενό» αντί για «νερό» αν το έχει πει νωρίτερα το παιδί, γιατί έτσι το μπερδεύουμε και δεν μπορεί να καταλάβει ποια είναι η σωστή λέξη.
Όταν έχουμε να κάνουμε με παιδιά που μπορούν πλέον να μιλήσουν, υπάρχουν μερικοί κανόνες τους οποίους πρέπει να σεβόμαστε στην επικοινωνία μαζί τους. Αυτοί οι κανόνες αφορούν ακόμη και σε παιδιά με κάποιο αναπτυξιακό πρόβλημα π.χ. με διαταραχές επικοινωνίας ή μαθησιακές δυσκολίες κ.ά.
Κανόνες επικοινωνίας με μικρά παιδιά
1. Να ακούμε το παιδί υπομονετικά. Να το αφήνουμε να μιλάει και να ολοκληρώνει ό,τι έχει να πει. Ακόμα κι αν είναι λάθος. Να μη δίνουμε προσοχή στο πως μιλάει, αλλά περισσότερο τι λέει.
2. Να μη διορθώνουμε το παιδί όταν κάνει λάθος. Σε καμία περίπτωση δε λέμε: «Λάθος τα λες!, Ξαναπές το έτσι αυτό. ή Μη μιλάς έτσι, μίλα πιο αργά» και διάφορα τέτοια. Αντιθέτως, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι αν πει το παιδί: «Θέλω την κύστρα», εσείς θα πείτε: «Θέλεις την ξύστρα; Είναι πάνω στο τραπέζι.» Έτσι, απλά επαναλαμβάνουμε και επεκτείνουμε την πρότασή του.
3. Να μη μιλάμε με γρήγορο ρυθμό ομιλίας στο παιδί, αλλά αργά, και χαλαρά και να μη βιαζόμαστε να μιλήσει το παιδί.
4. Να μιλάμε καθαρά, έτσι ώστε να ακούει το παιδί τη σωστή άρθρωση.
5. Να κρατάει ο καθένας τη σειρά του στη συζήτηση.
6. Να μην βομβαρδίζουμε το παιδί με πολλές ερωτήσεις. Όταν θέλει εκείνο να πει κάτι, θα το πει.
7. Να διαβάζουμε στα παιδιά πολλά και καινούρια βιβλία ή παραμύθια αργά και καθαρά. Να τα διαβάζουμε μαζί με το παιδί για να εισάγουμε τα σωστά μοντέλα ομιλίας (ιδιαίτερα, οι γονείς).
8. Να περνάμε πολύ χρόνο με τα παιδιά: συζητώντας, παίζοντας, διαβάζοντας. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Έτσι αποκτούν εμπειρίες τα παιδιά.
9. Να μην ασχολούμαστε με άλλα πράγματα όταν ένα παιδί θέλει κάτι να μας πει.
10. Να προσέχουμε τις εκφράσεις μας, το ύφος μας, τις πράξεις μας, γιατί από όλα αυτά παίρνουν μηνύματα τα παιδιά. Ακόμα και με ένα χαμόγελο ή ένα χτύπημα στην πλάτη επικοινωνούμε.
11. Να κάνουμε παρατηρήσεις χωρίς απειλές και διαταγές και πάντα να θυμόμαστε τι είπαμε και να το τηρούμε.
12. Να κοιτάζουμε το παιδί στα μάτια, όταν θέλουμε να του πούμε κάτι. Ακόμα και ένα πολύ μικρό παιδί καταλαβαίνει τότε ότι μιλάμε σοβαρά.
13. Να πιστεύουμε στα παιδιά και στις ικανότητές τους και να τα βοηθάμε με ενθαρρυντικά λόγια.
14. Να ενημερωνόμαστε από τον ειδικό, σε περιπτώσεις δύσκολες, μέχρι που φτάνουν οι δυνατότητες του παιδιού, έτσι ώστε να μην έχουμε παράλογες απαιτήσεις από αυτό.
15. Σε περιπτώσεις που υπάρχει παιδί με δυσκολίες μέσα στην τάξη, χρειάζεται προσοχή πως θα το χειριστείτε. Πληροφορηθείτε για την πάθησή του, έτσι ώστε να ξέρετε πώς να φερθείτε και γενικά, όσον αφορά στη διδασκαλία να έχετε υπομονή, να περιμένετε να επεξεργαστεί την ερώτηση με πιο αργό ρυθμό από τα άλλα παιδιά. Το καλύτερο θα ήταν τα περισσότερα δεδομένα να τα έχει γραμμένα στον πίνακα για να έχει χρόνο να τα διαβάσει και να τα ξαναδιαβάσει και επιπλέον, είναι πολύ βοηθητικά τα πολυαισθητηριακά μέσα για τη διδασκαλία: εικόνες, παιχνίδια, υπολογιστής κ.α.
16. Το τελευταίο αλλά όχι και το λιγότερο σημαντικό που οφείλουμε όλοι να θυμόμαστε όταν επικοινωνούμε με ένα παιδί είναι η ενσυναίσθηση να μπαίνουμε στη θέση του και να ακούμε τον εαυτό μας, τι του λέμε. Οι μεγαλύτεροι δίνουν το παράδειγμα και από αυτούς μαθαίνουν τα παιδιά πώς να επικοινωνούν.

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Σεπτέμβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved