DSC07318ημερ λιτανεία

Αγαπημένο μου φοιτητικό ημερολόγιο,
Με ανυπομονησία, τολμώ να ομολογήσω, περίμενα και φέτος τη γιορτή του αγίου Δημητρίου, του Πολιούχου μας. Και έφτασε η παραμονή ηλιόλουστη και γιορτινή! Μέρα Κυριακή 25 Οκτωβρίου στην πόλη του αγίου Δημητρίου, στη Θεσσαλονίκη!
DSC07282Όλο το μήνα περίμενα, πότε θα φορέσω το βυσσινί μου γιλεκάκι για να παραστώ μαζί με τις άλλες φοιτήτριες και μαθήτριες της Ελπίδας μας, στη λιτάνευση του χαριτόβρυτου λειψάνου του, το οποίο αναβλύζει μύρο εδώ και αιώνες , και γίνεται αισθητή η χάρη του σε όσους το τιμούνε.
Μέσα σε κλίμα πανηγυρικό, μετά την πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, μετά τον κοινό εκκλησιασμό μας, συνοδεύσαμε την περιφορά του λειψάνου και της εικόνας του Θεσσαλονικέα Αγίου στους δρόμους της πόλης, όπου έζησε, κατήχησε και μαρτύρησε.
Μπροστά, με τον δικό τους τον παλμό, οι φιλαρμονικές έδιναν τον τόνο και πίσω όλοι εμείς, τα παιδιά του μεγάλου κατηχητή, παρελαύναμε με καμάρι. Πάνω σε στρατιωτικό άρμα προπορευόταν αρχόντισσα κυρά η Παναγία η Ελεούσα. «Προστασία των χριστιανών ακαταίσχυντε…Τάχυνον εις πρεσβείαν..», ψάλλαμε καθώς λιτανεύαμε… Επάνω σε άλλα άρματα, ακολουθούσε ο Άι-​Δημήτρης ο καβαλάρης με όλες τις τιμές. «Μέγαν εύρατο, εν τοις κινδύνοις…». DSC07326Εσένα, Άγιε, έχει υπέρμαχο η οικουμένη που τούτες τις μέρες στυλώνει το βλέμμα της με θαυμασμό σε εσένα και στην πόλη σου..!
Τρανός, διπλός εορτασμός, είναι η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης την ημέρα του Αγίου Δημητρίου. Κι ήταν αυτός ο γενναίος στρατηλάτης με το κοντάρι το χρυσό, «που ροβολώντας έκραζε με τη φωνή της νιότης, –Άνοιξε πόρτα της σκλαβιάς, η Λευτεριά είμ’ εγώ!». Της χάρισε την πολυπόθητη ελευθερία της μετά από περίπου πεντακόσια χρόνια σκλαβιάς.
Και τώρα, κληρονόμοι της Λευτεριάς, εμείς που δεν γνωρίσαμε σκλαβιά, στεκόμαστε υπερήφανοι στο δοξολόγημα της καμπάνας, για μια πατρίδα ορθόδοξη, ελεύθερη, ελληνική, όπως έλεγε και το σύνθημα μας. Τι τιμή στ’ αλήθεια όμως ιδιαίτερα για μας, τα κατηχητόπουλά του, να μεγαλώνουμε κάτω από τη σκιά του, να συναντιόμαστε στη γειτονιά του και τώρα να περπατούμε μαζί του στους δρόμους που περπάτησε!
Με το βήμα αργό στη λιτανεία αλλά με τη σκέψη ουρανόδρομη, ζητούσα την ευχή Του: –Άγιε του Θεού Δημήτριε, πρέσβευε και για μας. Δος μας τη χάρη σου να νικούμε. Στερέωσε αγωνιστικό το φρόνημα μας. Κράτα τα νιάτα μας αγνά. Χάρισε μας τον πόθο να κατηχούμαστε και να κατηχούμε, να γίνει και δική μας λαχτάρα το σύνθημα που έβαλες στη ζωή σου «εις προς έναν προς Ιχθύν». Αθλοφόρε, τα έθνη κατατρόπωσε και χάριζε την πατρίδα μας, ορθόδοξη, ελεύθερη, ελληνική!

Πάντα λεύτεροι!
Την ευχή σου Άγιε του Θεού!


Φοιτήτρια

DSC07287DSC07298

DSC07296DSC07290DSC07300

DSC07308DSC07315

DSC07320DSC07321

Ο καθένας μας, όσο μικρός κι αν είναι, είναι μεγάλος για τον αιώνιο Θεό.

come

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί! Να πλοηγηθούμε μαζί στην Ελπίδα που χαρά ζει. Και γιατί ζει χαρά και χαράζει τώρα και στο διαδίκτυο; Γιατί είναι ωραίο όταν πλοηγούμαστε να μοιραζόμαστε! Να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις εμπειρίες μας για πρόσωπα που μας εμπνέουν, για γεγονότα που μας προβληματίζουν, για βιβλία που μίλησαν μέσα μας αλλά και για να ανταλλάζουμε ιδέες για παιχνίδια, κατασκευές, παρουσιάσεις και πολλά ακόμη θέματα. Καλώς ήρθες!

Έλα να πλοηγηθούμε μαζί

Δεκέμβριος 2017
Δευ Tρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Πολυμέσα

Cred­its| Επικοινωνία|Sitemap|

Copy­right © 2016. Ελπιδικό Φοιτητικό Σώμα. All Rights Reserved